نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/به چه ماند جهان مگر به سراب

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(به چه ماند جهان مگر به سراب)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|به چه ماند جهان مگر به سراب|سپس او تو چون دوی به شتاب؟}}
{{ب|چون شدستند خلق غره بدو|همه خرد و بزرگ و کودک و شاب؟}}
{{ب|زانکه مدهوش گشته‌اند همه|اندر این خیمه‌ی چهار طناب}}
{{ب|گر ندیدی طناب هاش، ببین|جملگی خاک و باد و آتش و آب}}
{{ب|بر مثال یکی پلیته شدی|چند گردی به سایه و مهتاب؟}}
{{ب|از چه شد همچو ریسمان کهن|آن سرسبز و تازه همچو سداب}}
{{ب|خوش خوش این گنده پیر بیرون کرد|از دهان تو درهای خوشاب}}
{{ب|وان نقاب عقیق رنگ تو را|کرد خوش خوش به زر ناب خضاب}}
{{ب|چند گفتی و بر رباب زدی|غزل دعد بر صفات رباب}}
{{ب|بس کن از قصه‌ی رباب کنونک|زرد و نالان شدی چو رود رباب}}
{{ب|چون بینی که می بدرندت|طمع و حرص و خوی بد چو کلاب}}
{{ب|پس خویشت کشید پنجه سال|بر امید شراب و آب سراب}}
{{ب|گر نه‌ای مست وقت آن آمد|که بدانی سراب را ز شراب}}
{{ب|همه بگذشت بر تو پاک چو باد|مال و ملک و تن درست و شباب}}
{{ب|وین ستمگر جهان به شیر بشست|بر بناگوش‌هات پر غراب}}
{{ب|ماندی اکنون خجل، چو آن مفلس|که به شب گنج بیند اندر خواب}}
{{ب|چشمت از خواب بیهشی بگشای|خویشتن را بجوی و اندریاب}}
{{ب|سپس دین درون شو ای خرگوش|که به پرواز بر شده‌است عقاب}}
{{ب|هر زمان برکشد به بام بلند|زین سیه چاه ژرفت این دولاب}}
{{ب|آنگهیت ای پسر ندارد سود|با تن خویش کرد جنگ و عتاب}}
{{ب|همه آن کن که گر بپرسندت|زان توانی درست داد جواب}}
{{ب|گر بترسی ز تافته دوزخ|از ره طاعت خدای متاب}}
{{ب|سوی او تاب کز گناه بدوست|خلق را پاک بازگشت و متاب}}
{{ب|گنه ناب را ز نامه‌ی خویش|پاک بستر به دین خالص ناب}}
{{ب|ز آتش حرص و آز و هیزم مکر|دل نگه‌دار و چون تنور متاب}}
{{ب|ز آتش آز برفروخته‌ی خویش|کرد بایدت روی خویش کباب}}
{{ب|نیک بنگر به روزنامه‌ی خویش|در مپیمای خاک و خس به خراب}}
{{ب|با تن خود حساب خویش بکن|گر مقری به روز حشر و حساب}}
{{ب|به حرام و خطا چو نادانان|مفروش ای پسر حلال و صواب}}
{{ب|مرغ درویش بی‌گناه مگیر|که بگیرد تو را عقاب عقاب}}
{{ب|ای سپرده عنان دل به خطا|تنت آباد و دل خراب و یباب}}
{{ب|بر خطاها مگر خدای نکرد|با تو اندر کتاب خویش خطاب؟}}
{{ب|همچو گرگان ربودنت پیشه است|نسبتی داری از کلاب و ذئاب}}
{{ب|خوی گرگان همی کنی پیدا|گرچه پوشیده‌ای جسد به ثیاب}}
{{ب|در ثیاب ربوده از درویش|کی به دست آیدت بهشت و ثواب}}
{{ب|کارهای چپ به بلایه مکن|که به دست چپت دهند کتاب}}
{{ب|تخم اگر جو بود جو آرد بر|بچه سنجاب زاید از سنجاب}}
{{ب|خود نبینی مگر عذاب و عنا|چون نمایی مرا عنا و عذاب}}
{{ب|چون از آن روز برنیندیشی|که بریده شود درو انساب؟}}
{{ب|واندرو بر گناه‌کار، به عدل|قطره ناید مگر بلا ز سحاب}}
{{ب|چونکه از خیل دیو نگریزی|در حصار مسبب الاسباب؟}}
{{ب|بر پی اسپ جبرئیل برو|تا نگیردت دیو زیر رکاب}}
{{ب|بس نمانده‌است کافتاب خدای|سر به مغرب برون کند زحجاب}}
{{ب|تو زغوغای عامه یک چندی|خویشتن را حذر کن و مشتاب}}
{{ب|سپس یار بد نماز مکن|که بخفته است مار در محراب}}
{{ب|که شود سخت زود دیو لعین|زیر نعلین بوتراب، تراب}}
{{ب|بر ره دین حق پیش از صبح|خوش همی رو به روشنی مهتاب}}
{{ب|اندر این ره ز شعر حجت جوی|چو شوی تشنه با جلاب گلاب}}
{{ب|نو عروسی است این که از رویش|خاطر او فرو کشید نقاب}}
{{پایان شعر}}