نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/ای متحیر شده در کار خویش

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(ای متحیر شده در کار خویش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای متحیر شده در کار خویش|راست بنه بر خط پرگار خویش}}
{{ب|خرد شکستی به دبوس طمع|در طلب تا و مگر تار خویش}}
{{ب|در طلب آنچه نیامد به دست|زیر و زبر کردی کاچار خویش}}
{{ب|خیره بدادی به پشیز جهان|در گران‌مایه و دینار خویش}}
{{ب|پنبه‌ی او را به چه دادی بدل|ای بخرد، غالیه و غار خویش؟}}
{{ب|یار تو و مار تو است این تنت|رنجه‌ای از مار خود و یار خویش}}
{{ب|مار فسای ارچه فسون‌گر بود|کشته شود عاقبت از مار خویش}}
{{ب|و اکنون کافتاد خرت، مردوار|چون ننهی بر خر خود بار خویش؟}}
{{ب|بد به تن خویش چو خود کرده‌ای|باید خوردنت ز کشتار خویش}}
{{ب|پای تو را خار تو خسته است و نیست|پای تو را درد جز از خار خویش}}
{{ب|راه غلط کرده‌ستی، باز گرد|سوی بنه بر پی و آثار خویش}}
{{ب|پیش خداوند خرد بازگوی|راست همه قصه و اخبار خویش}}
{{ب|وانچه‌ت گوید بپذیر و مباش|عاشق بر بیهده گفتار خویش}}
{{ب|دیو هوا سوی هلاکت کشد|دیو هوا را مده افسار خویش}}
{{ب|راه ندانی، چه روی پیش ما|بر طمع تیزی بازار خویش}}
{{ب|گازری از بهر چه دعوی کنی|چونکه نشوئی خود دستار خویش؟}}
{{ب|بام کسان را چه عمارت کنی|چونکه نبندی بن دیوار خویش؟}}
{{ب|چون ندهی پند تن خویش را|ای متحیر شده در کار خویش؟}}
{{ب|نار چو بیمار تی خود بخور|عرضه مکن بر دگران نار خویش}}
{{ب|عار همی داری ز آموختن|شرم همی نایدت از عار خویش؟}}
{{ب|وز هوس خویش همی پر خمی|بیهده‌ای در خور مقدار خویش}}
{{ب|نیست تو را یار مگر عنکبوت|کو ز تن خویش تند تار خویش}}
{{ب|عیب تن خویش ببایدت دید|تا نشود جانت گرفتار خویش}}
{{ب|یار تو تیمار ندارد ز تو|چون تو نداری خود تیمار خویش}}
{{ب|نیک نگه کن به تن خویش در|باز شود از سیرت خروار خویش}}
{{ب|نیز به فرمان تن بد کنش|خفته مکن دیده‌ی بیدار خویش}}
{{ب|پاک بشوی از همه آلودگی|پیرهن و چادر و شلوار خویش}}
{{ب|داد به الفغدن نیکی بخواه|زین تن منحوس نگونسار خویش}}
{{ب|دین و خرد باید سالار تو|تات کند یارت سالار خویش}}
{{ب|یار تو باید که بخرد تو را|هم تو خودی خیره خریدار خویش}}
{{ب|چونکه بجوئی همی آزار من|گر نپسندی زمن آزار خویش؟}}
{{ب|چون تو کسی را ندهی زینهار|خلق نداردت به زنهار خویش}}
{{ب|رنج بسی دیدم من همچو تو|زین تن بد خوی سبکسار خویش}}
{{ب|پیش خردمند شدم دادخواه|از تن خوش خوار گنه کار خویش}}
{{ب|یک یک بر وی بشمردم همه|عیب تن خویش به اقرار خویش}}
{{ب|گفت گنه کار تو هم چون ز توست|بایست کنون خود به ستغفار خویش}}
{{ب|آب خرد جوی و بدان آب شوی|خط بدی پاک زطومار خویش}}
{{ب|حاکم خود باش و به دانش بسنج|هرچه کنی راست به معیار خویش}}
{{ب|بنگر و با کس مکن از ناسزا|آنچه نداریش سزاوار خویش}}
{{ب|آنچه‌ت ازو نیک نیاید مکن|داروی خود باش و نگه‌دار خویش}}
{{ب|مرغ خورش را نخورد تا نخست|نرم نیابدش به منقار خویش}}
{{ب|وز پس آن نیز دلیلی بگیر|بر خرد خویش ز کردار خویش}}
{{ب|قول و عمل چون بهم آمد بدانک|رسته شدی از تن غدار خویش}}
{{ب|خوار کند صحبت نادان تو را|همچو فرومایه تن خوار خویش}}
{{ب|خواری ازو بس بود آنکه‌ت کند|رنجه به ژاژیدن بسیار خویش}}
{{ب|سیر کند ژاژ ویت تا مگر|سیر کند معده‌ی ناهار خویش}}
{{ب|راه مده جز که خردمند را|جز به ضرورت سوی دیدار خویش}}
{{ب|تنها بسیار به از یار بد|یار تو را بس دل هشیار خویش}}
{{ب|مرد خردمند مرا خفته کرد|زیر نکو پند به خروار خویش}}
{{ب|چون دلم انبار سخن شد بس است|فکرت من خازن انبار خویش}}
{{ب|در همی نظم کنم لاجرم|بی عدد و مر در اشعار خویش}}
{{پایان شعر}}