نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/ایا گشته غره به مکر زمانه

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(ایا گشته غره به مکر زمانه)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ایا گشته غره به مکر زمانه|ز مکرش به دل گشتی آگاه یا نه}}
{{ب|یگانه‌ی زمانه شدی تو ولیکن|نشد هیچ کس را زمانه یگانه}}
{{ب|زمانه بسی پند دادت، ولیکن|تو می در نیابی زبان زمانه}}
{{ب|نبینی همی خویشتن را نشسته|غریب و سپنجی به خانه‌ی کسانه}}
{{ب|بگفتند کاین خانه مر بوفلان را|به میراث ماند از فلان و فلانه}}
{{ب|تو را گر همی پند خواهی گرفتن|زبان فلان و فلانه است خانه}}
{{ب|چو خانه بماند و برفتند ایشان|نخواهی تو ماندن همی جاودانه}}
{{ب|نخواهد همی ماند با باد مرگی|بدین خرمن اندر نه کاه و نه دانه}}
{{ب|پدرت و برادرت و فرزند مادر|شده‌ستند ناچیز و گشته فسانه}}
{{ب|تو پنجاه سال از پس عمر ایشان|فسانه شنودی و خوردی رسانه}}
{{ب|در این ره گذر چند خواهی نشستن؟|چرا برنخیزی، چه ماندت بهانه؟}}
{{ب|دویدی بسی از پس آرزوها|به روز جوانی چو گاو جوانه}}
{{ب|کشان دامن اندر ده و کوی و برزن|زنان دست بر شعرها و زمانه}}
{{ب|چه لافی که من یک چمانه بخوردم؟|چه فضل است پس مر تو را بر چمانه؟}}
{{ب|به شهر تو گرچه گران است آهن|نشایی تو بی‌بند و بی‌زاو لانه}}
{{ب|کنون پارسایی همی کرد خواهی|چو ماندی به سان خری پیر و لانه}}
{{ب|چگونه شود پارسا، مرد جاهل؟|همی خیره گربه کنی تو به شانه}}
{{ب|چو دانش نداری تو، در پارسایی|به سان لگامی بوی بی‌دهانه}}
{{ب|بس است این که گفتمت، کافزون نخواهد|چو تازی بود اسپ یک تازیانه}}
{{ب|به هنگام آموختن فتنه بودی|تو دیوانه‌سر بر ترنگ چغانه}}
{{ب|چو خر بی‌خرد زانی اکنون که آنگه|به مزد دبستان خریدی لکانه}}
{{ب|کنون لاجرم چون سخن گفت باید|بماند تو را چشم بر آسمانه}}
{{ب|بدانی چو درمانی آنگه کز آنجا|نه بربط رهاند تو را نه ترانه}}
{{ب|بیاموز اگر پارسا بود خواهی|مکن دیو را جان خویش آشیانه}}
{{ب|به دانش گرای و در این روز پیری|برون افگن از سر خمار شبانه}}
{{ب|بباشی، اگر دل به دانش نشانی|به اندک زمانی، به دانش نشانه}}
{{ب|به دانش بیلفنج نیکی کز اینجا|نیایند با تو نه خانه نه مانه}}
{{ب|خدای از تو طاعت به دانش پذیرد|مبر پیش او طاعت جاهلانه}}
{{ب|گر از سوختن‌رست خواهی همی شو|به آموختن سر بنه بر ستانه}}
{{ب|کرانه کن از کار دنیا، که دنیا|یکی ژرف دریاست بس بی‌کرانه}}
{{ب|گمان کسی را وفا ناید از وی|حکیمان بسی کرده‌اند این گمانه}}
{{ب|چو نیک و بدش نیست باقی چه باشی|به نیک و بدش غمگن و شادمانه؟}}
{{ب|جهان خانه‌ی راستان نیست، راهت|بگردان سوی خانه‌ی راستانه}}
{{ب|تو را خانه دین است و دانش، درون شو|بدان خانه و سخت کن در به فانه}}
{{ب|مکن کاهلی بیشتر زین که ناگه|زمانه برون گیردت زین میانه}}
{{ب|سخن‌های حجت به عقل است سخته|مگردان ترازوی او را زبانه}}
{{پایان شعر}}