نمایش مبدأ برای منوچهری (مسمطات)/نوروز بزرگم بزن ای مطرب، امروز

{{سرصفحه
| عنوان = [[منوچهری (مسمطات)]]
| مؤلف = منوچهری
| قسمت =(نوروز بزرگم بزن ای مطرب، امروز)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|نوروز بزرگم بزن ای مطرب، امروز|زیرا که بود نوبت نوروز به نوروز}}
{{ب|برزن غزلی، نغز و دل‌انگیز و دل‌افروز|ور نیست ترا بشنو و از مرغ بیاموز}}
{{ب|کاین فاخته زین گوز و دگر فاخته زان گوز|بر قافیه‌ی خوب همی‌خواند اشعار}}
{{ب|کبکان دری غالیه در چشم کشیدند|سروان سهی عبقری سبز خریدند}}
{{ب|بادام بنان مقنعه بر سر بدریدند|شاه اسپرمان چینی در زلف کشیدند}}
{{ب|طوطی بچگان را سلب سبز بریدند|شلوارک با پایچه‌های طبریوار}}
{{ب|کبکان بی‌آزار که بر کوه بلندند|بی‌قهقهه یک بار ندیدم که بخندند}}
{{ب|جز خاربنان جایگه خود نپسندند|بر پهلو از این نیمه ، بدان نیمه بگردند}}
{{ب|هر ساعتکی سینه به منقار برندند|چون جزع پر سینه و چون بسد منقار}}
{{ب|شبگیر ز گل فاختگان بانگ برآرند|گوییکه سحرگاه همی خواب گزارند}}
{{ب|ماه سه شبه از بر گردن بنگارند|از غالیه، بی‌آنکه همی غالیه دارند}}
{{ب|صدبار به روزی در، پرها بشمارند|چون نیم دبیری که غلط کرده به اشمار}}
{{ب|چون آهوکان سم بنهند و بگرازند|گویی که همه مهره‌ی نرد شبه بازند}}
{{ب|آن گردن مخروط هر آنگه که بیازند|دو گوشه‌ی شیزین کمانی بطرازند}}
{{ب|چون گردن سیمین طرازی بفرازند|بر فرق سر و تیر بر از شیز به دیدار}}
{{ب|هر ساعتکی بط سخنی چند بگوید|در آب جهد جامه دگر بار بشوید}}
{{ب|در آب کند گردن و در آب بروید|گوییکه همی چیزی در آب بجوید}}
{{ب|چون سینه بجنباند و یک لخت بپوید|از هر سر پرش بجهد لل شهوار}}
{{ب|دراج کند گرد گیازار تکاپوی|از غالیه عجمی بزده بر سر هر موی}}
{{ب|هزمان بکند بانگ نمازی به لب جوی|در سجده رود خیری با لاله‌ی خودروی}}
{{ب|تا سرخ کند گردن، تا سبز کند روی|سرخی نه به شنگرفش و سبزی نه به زنگار}}
{{ب|باد از سمنستان به تک آمد به طلایه|تا حرب کند با سپه ابر نفایه}}
{{ب|ابر از طرف کوه برآمد دو سه پایه|ازشرم به رخساره فروهشته وقایه}}
{{ب|آورد لی به جوال و به عبایه|از ساحل دریا چو حمالان به کتفسار}}
{{ب|چون باد بدو درنگرد دلش بسوزد|با کینه‌ی دیرینه ازو کینه نتوزد}}
{{ب|گاهی بکشد مشعله گاهی بفروزد|گاهی بدرد پیرهن و گاه بدوزد}}
{{ب|گاهیش بیاموزد و گاهی بناموزد|گاهی به بیابانش برد گاه به کهسار}}
{{ب|ابر از فزع باد چو از کوه بخیزد|با باد درآویزد و لختی بستیزد}}
{{ب|تیغی بکشد منکر و میغی بنگیزد|آخر نه بس آید به هزیمت بگریزد}}
{{ب|چون مهتر ما مال همه پاک بریزد|هم در بی‌اندازه و هم لل شهوار}}
{{پایان شعر}}