نمایش مبدأ برای منوچهری (مسمطات)/باز دگر باره مهر ماه در آمد

{{سرصفحه
| عنوان = [[منوچهری (مسمطات)]]
| مؤلف = منوچهری
| قسمت =(باز دگر باره مهر ماه در آمد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|باز دگر باره مهر ماه در آمد|جشن فریدون آبتین به بر آمد}}
{{ب|عمر خوش دختران رز به سر آمد|کشتنیان را سیاستی دگر آمد}}
{{ب|دهقان در بوستان همی سحر آمد|تا ببرد جانشان به ناخن و چنگال}}
{{ب|دخترکان سیاه زنگی‌زاده|پیش وضیع و شریف روی گشاده}}
{{ب|مادرشان هیچگون به دایه نداده|وز در گهواره‌شان به در ننهاده}}
{{ب|بر سر گهواره‌شان به روی فتاده|مروحه‌ی سبز در دو دست همه‌ی سال}}
{{ب|دخترکان بیست بیست خفته به هر سو|پهلو بنهاده بیست بیست به پهلو}}
{{ب|گیسو در بسته بیست بیست به گیسو|گیسوشان سبز و گیسو از سر زانو}}
{{ب|هر یکی از ساعدین مادر و بازو|خویشتن آویخته به اکحل و قیفال}}
{{ب|شیر دهدشان به پای، مادر آژیر|کودک دیدی کجا به پای خورد شیر؟}}
{{ب|مادرشان سرسپید و جمله شده پیر|و ایشان پستان او گرفته به زنجیر}}
{{ب|دهقان روزی ز در درآید شبگیر|گوید: کان دختران گربز محتال}}
{{ب|مادرتان پیر گشت و پشت به خم کرد|موی سر او سپید گشت و رخش زرد}}
{{ب|تا کی ازین گنده‌پیر، شیر توان خورد|سرد بود لامحاله هر چه بود سرد}}
{{ب|من نه مسلمانم و نه مرد جوانمرد|گر سرتان نگسلم زدوش به کوپال}}
{{ب|آنگه رزبانش را بخواند دهقان|دو پسر خویش را، دو پسر رزبان}}
{{ب|هر یک داسی بیاورند یتیمان|برده به آتش درون و کرده به سوهان}}
{{ب|حنجره و حلقشان ببرند ایشان|نادره باشد گلو بریدن اطفال!}}
{{ب|نادره‌تر آنکه طفلکان نخروشند|خون ز گلو بر نیاورند و نجوشند}}
{{ب|وان کشندگان سختکوش بکوشند|پس به کواره فرو نهند و بپوشند}}
{{ب|در طمع آنکه کشته را بفروشند|اینت عجایب حدیث و اینت عجب حال}}
{{ب|آنگه آرند کشته را به کواره|بر سر بازارکان نهند به زاره}}
{{ب|آید بر کشتگان هزار نظاره|پره کشند و بایستند کناره}}
{{ب|نه به قصاصش کنند خلق اشاره|نه به دیت پادشاه خواهد ازو مال}}
{{ب|بلکه بخرند کشته را ز کشنده|گه به درشتی و گه به خواهش و خنده}}
{{ب|ای عجبی تا بوند ایشان زنده|نایدشان مشتری تمام و بسنده}}
{{ب|راست چو کشته شوند و زار فکنده|آیدشان مشتری و آید دلال}}
{{ب|زود بخرندشان ز حال نگشته|هرگز که خریده بود دختر کشته!}}
{{ب|کشته و برکشته چند روز گذشته|در کفنی هیچ کشته را ننبشته}}
{{ب|روز دگر آنگهی به ناوه و پشته|در بن چرخشتشان بمالد حمال}}
{{ب|باز لگد کوبشان کنند همیدون|پوست کنند از تن یکایک بیرون}}
{{ب|به سرشان برنهند و پشت و ستیخون|سخت گران سنگی از هزار من افزون}}
{{ب|تا برود قطره قطره از تنشان خون|پس فکند خونشان به خم در قتال}}
{{ب|چون به خم اندر ز خشم او بخروشد|تیر زند بی‌کمان و سخت بکوشد}}
{{ب|مرد سر خمش استوار بپوشد|تا بچگان از میان خم بنجوشد}}
{{ب|آید هر ساعتی و پس بنیوشد|تا شنود هیچ قیل و تا شنود قال}}
{{ب|چون بنشیند زمی معنبر جوشه|گوید کایدون نماند جای به نوشه}}
{{ب|در فکند سرخ مل به رطل دو گوشه|روشن گردد چهار گوشه‌ی گوشه}}
{{ب|گوید کاین می مرا نگردد نوشه|تا نخورم یاد شهریار عدومال}}
{{ب|بار خدای جهان خلیفه‌ی معبود|نیکو مولود و نیک طالع مولود}}
{{ب|گویی محمود بود بیش ز مسعود؟|نی‌نی مسعود هست بیش ز محمود}}
{{ب|همچو سلیمان که بیش بود ز داوود|بیشتر از زال بود رستم بن زال}}
{{ب|باش! که آن پادشه هنوز جوانست|نیمرسیده یکی هزبر دمانست}}
{{ب|این رمه‌ی گوسفند سخت کلانست|یک تنه تنها بدین حظیره شبانست}}
{{ب|گرگ بر اطراف این حظیره روانست|گرگ بود بر لب حظیره علی حال}}
{{ب|گرگ یکایک توان گرفت، شبان را|صبر همی‌باید این فلان و فلان را}}
{{ب|هر که همی‌خواهد از نخست جهان را|دل بنهد کارهای صعب و گران را}}
{{ب|هر که بجنباند این درخت کلان را|از بر او مرغکان زنند پر و بال}}
{{ب|عاقبت کار نیک باید فردا|عاقبت کار، نیک باشد حقا}}
{{ب|روی نهاده‌ست کار شاه به بالا|دیده‌ی ما روشنست و کار هویدا}}
{{ب|ایزد کرده‌ست وعده با ملک ما|کش برساند به هر مراد دل امسال}}
{{ب|مملکت خانیان همه بستاند|بر در ما چین خلیفتی بنشاند}}
{{ب|مرز خراسان به مرز روم رساند|لشگر شرق ار عراق در گذراند}}
{{ب|باز ندارد عنان و باز نماند|تا نزند در یمن سناجق اقبال}}
{{ب|زود شود چون بهشت گیتی ویران|بگذرد این روزگار سختی از ایران}}
{{ب|روی به رامش نهد امیر امیران|شاد و بدو شاد این خجسته وزیران}}
{{ب|دست به می شاه را و دل به هژیران|دیده به روی نکو و گوش به قوال}}
{{ب|ای ملک! ایزد جهان برای تو کرده‌ست|ما همه را از پی هوای تو کرده‌ست}}
{{ب|هر چه بکرد ای ملک سزای تو کرده‌ست|نیکوکاری که او به جای تو کرده‌ست}}
{{ب|عالم خاک کف دو پای تو کرده‌ست|عز و جل ایزد مهیمن متعال}}
{{ب|هر چه تو اندیشه کردی ای ملک از پیش|آنهمه ایزد ترا بداد و از آن بیش}}
{{ب|هر چه بخواهی کنون بخواه و میندیش|کت برساند به کام و آرزوی خویش}}
{{ب|ای ملک این ملک را تو دانی معنیش|ملک بگیر و سر خوارج بفتال}}
{{ب|بنشین در بزم بر سریر به ایوان|خرگه برتر زن از سرادق کیوان}}
{{ب|در کن ز آهنگ رزم خصم زمیدان|درگذر این تیر دلشکاف ز سندان}}
{{ب|از دل گردان برآر زهره به پیکان|در سر مردم بکوب مغز، به کوپال}}
{{ب|سال هزاران هزار شاد همی‌باش|یاد همی دارمان و یاد همی‌باش}}
{{ب|با دهش دست و دین و داد همی‌باش|میر همی‌باش و میرزاد همی‌باش}}
{{ب|جمله برین رسم و این نهاد همی‌باش|قدر تو هر روز و روزگار تو چون فال}}
{{پایان شعر}}