نمایش مبدأ برای منوچهری (قصاید و قطعات)/شبی گیسو فروهشته به دامن

{{سرصفحه
| عنوان = [[منوچهری (قصاید و قطعات)]]
| مؤلف = منوچهری
| قسمت =(شبی گیسو فروهشته به دامن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شبی گیسو فروهشته به دامن|پلاسین معجر و قیرینه گرزن}}
{{ب|بکردار زنی زنگی که هرشب|بزاید کودکی بلغاری آن زن}}
{{ب|کنون شویش بمرد و گشت فرتوت|از آن فرزند زادن شد سترون}}
{{ب|شبی چون چاه بیژن تنگ و تاریک|چو بیژن در میان چاه او من}}
{{ب|ثریا چون منیژه بر سر چاه|دو چشم من بدو چون چشم بیژن}}
{{ب|همی‌برگشت گرد قطب جدی|چو گرد بابزن مرغ مسمن}}
{{ب|بنات النعش گرد او همی‌گشت|چو اندر دست مرد چپ فلاخن}}
{{ب|دم عقرب بتابید از سر کوه|چنانچون چشم شاهین از نشیمن}}
{{ب|یکی پیلستگین منبر مجره|زده گردش نقط از آب روین}}
{{ب|نعایم پیش او چون چار خاطب|به پیش چار خاطب چار مذن}}
{{ب|مرا در زیر ران اندر کمیتی|کشنده نی و سرکش نی و توسن}}
{{ب|عنان بر گردن سرخش فکنده|چو دو مار سیه بر شاخ چندن}}
{{ب|دمش چون تافته بند بریشم|سمش چون ز آهن پولاد هاون}}
{{ب|همی‌راندم فرس را من به تقریب|چو انگشتان مرد ارغنون زن}}
{{ب|سر از البرز برزد قرص خورشید|چو خون‌آلوده دزدی سر ز مکمن}}
{{ب|به کردار چراغ نیم مرده|که هر ساعت فزون گرددش روغن}}
{{ب|برآمد بادی از اقصای بابل|هبوبش خاره در و باره افکن}}
{{ب|تو گفتی کز ستیغ کوه سیلی|فرود آرد همی احجار صد من}}
{{ب|ز روی بادیه برخاست گردی|که گیتی کرد همچون خز ادکن}}
{{ب|چنان کز روی دریا بامدادان|بخار آب خیزد ماه بهمن}}
{{ب|برآمد زاغ رنگ و ماغ پیکر|یکی میغ از ستیغ کوه قارن}}
{{ب|چنانچون صدهزاران خرمن تر|که عمدا در زنی آتش به خرمن}}
{{ب|بجستی هر زمان زان میغ برقی|که کردی گیتی تاریک روشن}}
{{ب|چنان آهنگری کز کوره‌ی تنگ|به شب بیرون کشد تفسیده آهن}}
{{ب|خروشی برکشیدی تند تندر|که موی مردمان کردی چو سوزن}}
{{ب|تو گفتی نای رویین هر زمانی|به گوش اندر دمیدی یک دمیدن}}
{{ب|بلرزیدی زمین لرزیدنی سخت|که کوه اندر فتادی زو به گردن}}
{{ب|تو گفتی هر زمانی ژنده پیلی|بلرزاند ز رنج پشگان تن}}
{{ب|فرو بارید بارانی ز گردون|چنانچون برگ گل بارد به گلشن}}
{{ب|و یا اندر تموزی مه ببارد|جراد منتشر بر بام و برزن}}
{{ب|ز صحرا سیلها برخاست هر سو|دراز آهنگ و پیچان و زمین کن}}
{{ب|چو هنگام عزایم زی معزم|به تک خیزند ثعبانان ریمن}}
{{ب|نماز شامگاهی گشت صافی|ز روی آسمان ابر معکن}}
{{ب|چو بردارد ز پیش روی اوثان|حجاب ماردی دست برهمن}}
{{ب|پدید آمد هلال از جانب کوه|بسان زعفران آلوده محجن}}
{{ب|چنانچون دو سر از هم باز کرده|ز زر مغربی دستاورنجن}}
{{ب|و یا پیراهن نیلی که دارد|ز شعر زرد نیمی زه به دامن}}
{{ب|رسیدم من به درگاهی که دولت|ازو خیزد، چو رمانی ز معدن}}
{{ب|به درگاه سپهسالار مشرق|سوار نیزه‌باز خنجر اوژن}}
{{ب|علی‌بن محمد میر فاضل|رفیع‌البینات صادق‌الظن}}
{{ب|جمال ملکت ایران و توران|مبارک سایه‌ی ذوالطول والمن}}
{{ب|خجسته ذوفنونی رهنمونی|که درهر فن بود چون مرد یکفن}}
{{ب|سیاست کردنش بهتر سیاست|زلیفن بستنش بهتر زلیفن}}
{{ب|یگانه گشته از اهل زمانه|به الفاظ متین و رای متقن}}
{{ب|تهمتن کارزاری کو به نیزه|کند سوراخ در گوش تهمتن}}
{{ب|فروزان تیغ او هنگام هیجا|چنان دیبای بوقلمون ملون}}
{{ب|به طول و عرض و رنگ و گوهر و حد|چو خورشیدی که در تابد ز روزن}}
{{ب|که گر زین سو بدو در بنگرد مرد|بدانسو در زمین بشمارد ارزن}}
{{ب|اگر بر جوشن دشمن زند تیغ|به یک زخمش کند دو نیمه جوشن}}
{{ب|چوپرگاری که از هم باز دری|ز هم باز اوفتد اندام دشمن}}
{{ب|الا یا آفتاب جاودان تاب|هنرور یارجوی حاسد افکن}}
{{ب|شنیدم من که برپای ایستاده|رسیدی تا به زانو دست بهمن}}
{{ب|رسد دست تو از مشرق به مغرب|ز اقصای مداین تا به مدین}}
{{ب|زنان دشمنان از پیش ضربت|بیاموزند الحانهای شیون}}
{{ب|چنانچون کودکان از پیش الحمد|بیاموزند ابجد را و کلمن}}
{{ب|نسب داری حسب داری فراوان|ازیرا نسبتت پاکست و مسکن}}
{{ب|الا تا ممنان گیرند روزه|الا تا هندوان گیرند لکهن}}
{{ب|به دریابار، باشد عنبر تر|به کوه اندر، بود کان خماهن}}
{{ب|نریزد از درخت ارس کافور|نخیزد از میان لاد لادن}}
{{ب|زیادی خرم و خرم زیادی|میان مجلس شمشاد و سوسن}}
{{ب|انوشه خور، طرب کن، جاودان زی|درم ده، دوست خوان دشمن پراکن}}
{{ب|به چشم بخت روی ملک بنگر|به دست سعد پای نحس بشکن}}
{{ب|به دولت چهره‌ی نعمت بیارای|به نعمت خانه‌ی همت بیاکن}}
{{ب|همه ساله به دلبر دل همی‌ده|همه ماهه به گرد دن همی‌دن}}
{{ب|همه روزه دو چشمت سوی معشوق|همه وقته دو گوشت سوی ارغن}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان منوچهری دامغانی]]