نمایش مبدأ برای ملک الشعرا بهار (قصاید)/منصور باد لشکر آن چشم کینه‌خواه

{{سرصفحه
| عنوان = [[ملک الشعرا بهار (قصاید)]]
| مؤلف = ملک الشعرا بهار
| قسمت =(منصور باد لشکر آن چشم کینه‌خواه)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|منصور باد لشکر آن چشم کینه‌خواه|پیوسته باد دولت آن ابروی سیاه}}
{{ب|عشقش سپه کشید به تاراج صبر من|آن‌گه که شب ز مشرق بیرون کشد سپاه}}
{{ب|جانم دژم شد از غم آن نرگس دژم|پشتم دو تا شد از خم آن سنبل دو تاه}}
{{ب|این درد و این بلا به من از چشم من رسید|چشمم گناه کرد و دلم سوخت بی‌گناه}}
{{ب|ای دل! مرا بحل کن، وی دیده! خون گری|چندان که راه بازشناسی همی ز چاه}}
{{ب|بر قد سرو قدان کمتر کنی نظر|بر روی خوبرویان کمتر کنی نگاه}}
{{ب|ای دل! تو نیز بی‌گنهی نیستی از آنک|از دیدن نخستین بیرون شدی ز راه}}
{{ب|گیرم که دیده پیش تو آورد صورتی|چون صد هزار زهره و چون صد هزار ماه}}
{{ب|گر علتیت نیست، چرا در زمان بری|در حلقه‌های زلفش نشناخته پناه؟}}
{{ب|ای دل! کنون بنال در این بستگی و رنج|این است حد آن که ندارد ادب نگاه}}
{{ب|چون بنده گشت جاهل و خودکام و بی‌ادب|او را ادب کنند به زندان پادشاه}}
{{پایان شعر}}