نمایش مبدأ برای ملک الشعرا بهار (قصاید)/مانده‌ام در شکنج رنج و تعب

{{سرصفحه
| عنوان = [[ملک الشعرا بهار (قصاید)]]
| مؤلف = ملک الشعرا بهار
| قسمت =(مانده‌ام در شکنج رنج و تعب)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مانده‌ام در شکنج رنج و تعب|زین بلا وارهان مرا، یارب!}}
{{ب|دلم آمد در این خرابه به جان|جانم آمد در این مغاک به لب}}
{{ب|شد چنان سخت زندگی که مدام|شده‌ام از خدای مرگ طلب}}
{{ب|ای دریغا لباس علم و هنر|ای دریغا متاع فضل و ادب}}
{{ب|که شد آوردگاه طنز و فسوس|که شد آماجگاه رنج و تعب}}
{{ب|آه غبنا و اندها! که گذشت|عمر در راه مسلک و مذهب}}
{{ب|غم فرزندگان و اهل و عیال|روز عیشم سیه نموده چو شب}}
{{ب|با قناعت کجا توان دادن|پاسخ پنج بچه‌ی مکتب ؟}}
{{ب|بخت بد بین که با چنین حالی|پادشا هم نموده است غضب}}
{{ب|کیستم ؟ شاعری قصیده سرای|چیستم ؟ کاتبی بهار لقب}}
{{ب|چیست جرمم که اندر این زندان|درد باید کشید و گرم و کرب ؟}}
{{ب|به یکی تنگنای مانده درون|چون به دیوار، درشده مثقب}}
{{ب|روز، محروم دیدن خورشید|شام، ممنوع ریت کوکب}}
{{ب|از یکی روزنک همی بینم|پاره‌ای ز آسمان به روز و به شب}}
{{ب|شب نبینم همی از آن روزن|جز سر تیر و جز دم عقرب}}
{{ب|دزد آزاد و اهل خانه به بند|داوری کردنی است سخت عجب}}
{{پایان شعر}}