نمایش مبدأ برای ملک الشعرا بهار (قصاید)/سنبل داری به گوشه‌ی چمن اندر

{{سرصفحه
| عنوان = [[ملک الشعرا بهار (قصاید)]]
| مؤلف = ملک الشعرا بهار
| قسمت =(سنبل داری به گوشه‌ی چمن اندر)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سنبل داری به گوشه‌ی چمن اندر|نرگس کاری به برگ یاسمن اندر}}
{{ب|در عجبم ز آفریدگار کز آن روی|لاله نشاند به شاخ نسترن اندر}}
{{ب|ای صنم خوبرو! به جان تو سوگند|کم ز غم آتش زدی به جان و تن اندر}}
{{ب|گاهی بی‌خویشتن شوم ز غم تو|گاه بپیچم همی به خویشتن اندر}}
{{ب|سخت بپیچم که هرکه بیند گوید:|« هست مگر کژدمش به پیرهن اندر؟»}}
{{ب|زار بنالم چنان که هرکس بیند|زار بنالد به حال زار من اندر}}
{{ب|روی تو در تاب تیره زلف تو گویی|حور فتاده به دام اهرمن اندر}}
{{ب|دام فریبی است طره‌ات که مر او را|بافته جادو به صد هزار فن اندر}}
{{ب|صد شکن اندر دو زلف داری و باشد|بندی پنهان به زیر هر شکن اندر}}
{{ب|صد گره افتد به هر دلی که به گیتی است|گرش به دلها کنند سرشکن اندر}}
{{ب|چند کز آن زلف برستردی امروز|مشک نباشد به خطه‌ی ختن اندر}}
{{ب|زلف سترده مده به باد که در شهر|جادوی افتد میان مرد و زن اندر}}
{{ب|جادوی اندر میان خلق میفکن|نیکو اندیشه کن بدین سخن اندر}}
{{ب|جادوی و گربزی چو شد همه جایی|ملک درافتد به حلقه‌ی فتن اندر}}
{{ب|چون گذرد کارها به حیلت و افسون|هیچ بندهد کسی به علم تن اندر}}
{{ب|مردم نیرنگ ساز را به جهان در|جای نباشد مگر به مرزغن اندر}}
{{ب|زلفک تو حیله‌ساز گشت و سیه‌کار|زآنش ببرند سر بدین زمن اندر}}
{{ب|قد تو چون راستی گزید، به پیشش|سجده برم چون به پیش بت، شمن اندر}}
{{ب|در غمت ار جان دهم خوش است که مردن|شیرین آید به کام کوهکن اندر}}
{{پایان شعر}}