نمایش مبدأ برای ملک الشعرا بهار (قصاید)/سحابی قیرگون بر شد ز دریا

{{سرصفحه
| عنوان = [[ملک الشعرا بهار (قصاید)]]
| مؤلف = ملک الشعرا بهار
| قسمت =(سحابی قیرگون بر شد ز دریا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سحابی قیرگون بر شد ز دریا|که قیر اندود زو روی دنیا}}
{{ب|خلیج فارس گفتی کز مغاکی|به دوزخ رخنه کرد و ریخت آنجا}}
{{ب|به ناگه چون بخاری تیره و تار|از آن چاه سیه سر زد به بالا}}
{{ب|علم زد بر فراز بام اهواز|خروشان قلزمی جوشان و دروا}}
{{ب|نهنگان در چه دوزخ فتادند|وز ایشان رعد سان برخاست هرا}}
{{ب|هزاران اژدهای کوه پیکر|به گردون تاختند از سطح غبرا}}
{{ب|بجست از کام آنان آتش و دود|وز آن شد روشن و تاریک صحرا}}
{{ب|هزیمت شد سپهر از هول و افتاد|ز جیبش مهره‌ی خورشید رخشا}}
{{ب|تو گفتی کز نهان اهریمن زشت|شبیخون زد به یزدان توانا}}
{{ب|برون پرید روز از روزن مهر|نهان شد در پس دیوار فردا}}
{{ب|شب تاری درآمد لرز لرزان|چو کور بی‌عصا در سخت سرما}}
{{ب|ز برق او را به کف شمعی که هر دم|فرو مرد از نهیب باد نکبا}}
{{ب|طبیعت خنده زد چون خنده‌ی شیر|زمانه نعره زد چون غول کانا}}
{{ب|زمین پنهان شد اندر موج باران|که از هر سو درآمد بی محابا}}
{{ب|خروشان و شتابان رود کارون|در افزوده به بالا و به پهنا}}
{{ب|رخ سرخش غبار آلود و تیره|چو روی مرد جنگی روز هیجا}}
{{ب|ز هر سو موجها انگیخت چون کوه|که شد کوه از نهیبش زیر و بالا}}
{{ب|به تیغ موجهایش کف نشسته|چو برف دی مهی بر کوه خارا}}
{{پایان شعر}}