نمایش مبدأ برای ملک الشعرا بهار (قصاید)/باز به پا کرد نوبهار، سرادق

{{سرصفحه
| عنوان = [[ملک الشعرا بهار (قصاید)]]
| مؤلف = ملک الشعرا بهار
| قسمت =(باز به پا کرد نوبهار، سرادق)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|باز به پا کرد نوبهار، سرادق|بلبل آمد خطیب و قمری ناطق}}
{{ب|طبل زد از نیمروز لشکر نوروز|وز حد مغرب گرفت تا حد مشرق}}
{{ب|لشکر دی شد به کوهسار شمالی|بست به هر مرز برف راه مضایق}}
{{ب|رعد فرو کوفت کوس و ابر ز بالا|بر سر دشمن ز برق ریخت صواعق}}
{{ب|غنچه بخندد به گونه‌ی لب عذرا|ابر بگرید به سان دیده‌ی وامق}}
{{ب|سنگدلی بین که چهر درهم معشوق|باز نگردد مگر ز گریه‌ی عاشق}}
{{ب|از می فکرت بساز جام خرد پر|جام خرد پر نگردد از می رایق}}
{{ب|هرکه سحرخیز گشت و فکر کننده|راحت مخلوق جست و رحمت خالق}}
{{ب|چون گل خندان، پگاه، روی فرو شوی|جانب حق روی کن به نیت صادق}}
{{ب|غنچه صفت پرده‌ی خمود فرو در|یکسره آزاد شو ز قید علایق}}
{{ب|خیز که گل روی خود به ژاله فروشست|تا که نماز آورد به رب مشارق}}
{{ب|خیز که مرغ سحر سرود سراید|همچو من اندر مدیح جعفر صادق}}
{{ب|حجت یزدان که دست علم قدیمش|دین هدی را نطاق بست ز منطق}}
{{ب|راهبر ممنان به درک مسائل|پیشرو عارفان به کشف حقایق}}
{{ب|جام علومش جهان‌نمای ضمایر|ناخن فکرش گره‌گشای دقایق}}
{{ب|از پی او رو، که اوست هادی امت|گفته‌ی او خوان، که اوست ناصح مشفق}}
{{ب|راه به دارالشفای دانش او جوی|کوست طبیبی به هر معالجه حاذق}}
{{ب|ای خلف مرتضی و سبط پیمبر!|جور کشیدی بسی ز خصم منافق}}
{{ب|خون به دلت کرد روزگار جفاکیش|تا تن پاکت به قبر گشت ملاصق}}
{{ب|پرتو مهرت مباد دور ز دلها|سایه‌ی لطفت مباد کم ز مفارق}}
{{ب|مدح تو گفتن بهار راست نکوتر|تا شنود مدح مردم متملق}}
{{ب|کیش تو جویم مدام و راه تو پویم|تا ز تن خسته روح گردد زاهق}}
{{ب|بر پدر و مادرم ز لطف کرم کن|گر صلتی دارد این قصیده‌ی رایق}}
{{ب|چشم من از مهر برگشای و نگه دار|گوهر ایمان من ز پنجه‌ی سارق}}
{{پایان شعر}}