نمایش مبدأ برای محتشم کاشانی (قطعات)/امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل

{{سرصفحه
| عنوان = [[محتشم کاشانی (قطعات)]]
| مؤلف = محتشم کاشانی
| قسمت =(امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل|ملاذ اهل جهان کارساز اهل زمان}}
{{ب|ملک مواکب انجم سپاه مه رایت|فلک سرادق کرسی بساط عرش ایوان}}
{{ب|سپهر مرتبه‌ی معصوم بیک آن که رساند|صدای کوس تسلط به گوش عالمیان}}
{{ب|ز ملک خود سفر حج گزید با خلقی|که مثل او گوهری در صدف نداشت جهان}}
{{ب|سلاله‌ی نبوی شمع دوده صفوی|صفای دوده‌ی آدم خلاصه انسان}}
{{ب|سرآمد علما تاج تارک فضلا|دلیل وادی دین هادی ره عرفان}}
{{ب|لطیف طبع و زکی فطرت و صحیح ذکا|دقایق آگه و روشن دل و حقایق دان}}
{{ب|فرشته‌ی هیات و خوش منطق و صحیح کلام|بلیغ لفظ و معانی رس و بدیع بیان}}
{{ب|رفیع مرتبه خان میرزا که پس خرد|به حسن فطرت او در جهان نداد نشان}}
{{ب|در آن سفر که به جز اهل خدمت ایشان را|نبود یک تن از انصار و یک کس از اعوان}}
{{ب|لباس حج چه در احرام گاه پوشیدند|به جای خود و زره بی‌خبر ز تیغ و سنان}}
{{ب|سنان و تیغ از آن جسمهای جان‌پرور|برآن خجسته زمین خون فشان و خون‌باران}}
{{ب|هم از شهادت ایشان فلک دگر باره|نمود واقعه‌ی کربلا به پیر و جوان}}
{{ب|هم از مصیبت آن سروران به نوحه نشست|زمانه با دل بریان و دیده‌ی گریان}}
{{ب|درین قضیه چو تاریخ خواستند ز من|ز غیب داد یکی این دو مصرعم به زبان}}
{{ب|نموده واقعه‌ی کربلا دگر باره|عجب که تا با بدنوحه بس کند دوران}}
{{ب|تو ای رفیق زهر مصرعی به جو تاریخ|که من به گریه‌ی رفیقم مراچه فرصت آن}}
{{پایان شعر}}