نمایش مبدأ برای محتشم کاشانی (قصاید)/مرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد

{{سرصفحه
| عنوان = [[محتشم کاشانی (قصاید)]]
| مؤلف = محتشم کاشانی
| قسمت =(مرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد|که برده‌ی عشرتم از خاطر و نشاط از یاد}}
{{ب|مرا تبی است که گر از درون برون افتد|به نبض من نتواند طبیب دست نهاد}}
{{ب|مرا دلیست که هست از کمال بوالعجبی|به آه سرد گدازنده دل فولاد}}
{{ب|مرا رخیست کبود آن چنان ز سیلی غم|که روی اخگر پیکر گداخته ز رماد}}
{{ب|مرا سریست گران آن چنان که سرتاسر|زمین بلرزد اگر از تن افکند جلاد}}
{{ب|مرا ز داغ واسف سینه سربه سر مجروح|ز دیدن گل و شمشاد از چه باشم شاد}}
{{ب|مرا دمیست که نسبت به سوز بی‌حد او|دم از نسیم جنان می‌زند دم حداد}}
{{ب|مدام دلم همی آرد از مجره‌ی فلک|که مرغ روح من خسته را شود صیاد}}
{{ب|همیشه تیشه همی سازد از هلال سپهر|که در دلم نگذارد بنای عیش آباد}}
{{ب|اگر کنم سفری بس بعید نیست بعید|ور از وطن نروم هست جای استبعاد}}
{{ب|منم به دشت جنون سر نهاده چون مجنون|منم به کوه بلا پا فشرده چون فرهاد}}
{{ب|منم ز دست قضا نوش کرده زهر ستم|منم ز شست قدر خورده‌ی ناوک بیداد}}
{{ب|نخورده لقمه‌ای از خوان رزق خود بی‌دود|نبوده لحظه‌ای از دست بخت خود بیداد}}
{{ب|ز اقتضای قضا صد قضیه‌ام واقع|تمام عکس مرام و همه نقیض مراد}}
{{ب|ز افتراق احبا میان ما و سرور|قضیه مانعة الجمع در جمیع مواد}}
{{ب|قیاس حالم ازین کن که مهر من با خلق|به هیچ شکل ندارد نتیجه غیر عناد}}
{{ب|میانه‌ی من و عیش اتصال طرفه‌ترست|ز اجتماع نقیضین و الفت اضداد}}
{{ب|به سست طالعی من ندیده فرزندی|قضا که هست عروس زمانه را داماد}}
{{ب|نه رام با من گمنام شخصی از اشخاص|نه یار من افکار فردی از افراد}}
{{ب|به فکر بی کسی خود فتاده بودم دوش|که داشتم ز سردرد تا سحر فریاد}}
{{ب|نداشتم چو درین کهنه دودمان امید|که جز ودود رسد کس به داد اهل و داد}}
{{ب|سمند عزم برانگیختم که یک باره|رخ نیاز ز معبود آورم ز عباد}}
{{ب|ندا رسید که مشکل رسی به مقصد خویش|ز مقتدای زمان نا نموده استمداد}}
{{ب|سپهر رخش سلیمان منش که می‌رسدش|ز روی حکم اگر زین نهد برابرش باد}}
{{ب|مکین مسند اجلال شیخ عبدالعال|کزوست کشور دین و دیار شرع‌آباد}}
{{ب|در یگانه دریای اجتهاد که هست|به فضل و مرتبه از خلق بر و بحر زیاد}}
{{ب|دروس نافع او در نهایت تنقیح|که بهتر از همه داند قواعد ارشاد}}
{{ب|کند سرایر تقدیر بی‌خلاف عیان|به نور تبصره از رای مقنع و قاد}}
{{ب|بود ز لمعه‌ی مصباح ذات کامل او|هزار منهج ایضاح در طریق رشاد}}
{{ب|توجهش چو به نهج الحق است و کشف الصدق|کدام باب به مفتاح او نیافت گشاد}}
{{ب|به منتهای بیان بحث دین ز تبیانش|که روزگار فصیحی چو او ندارد یاد}}
{{ب|به لطف منطق او اهل علم را تصدیق|که در کلام فصیحش صحیح نیست فساد}}
{{ب|یکی ز صد ننویسند وصفش ار به مثل|نه آسمان شود اوراق و هفت بحر مداد}}
{{ب|زهی به نفس مقدس نفوس را مرشد|زهی به عقل مکمل عقول را استاد}}
{{ب|تفاوت تو بر آحاد مردم آن قدر است|که در طریق حساب از الوف بر آحاد}}
{{ب|خطاست دعوی حقیقت از مخالف تو|چنان که دعوی پروردگار از شداد}}
{{ب|جواهر سخنم گرچه هست بی‌قیمت|درین دیار که بازار شاعریست کساد}}
{{ب|از آن عقاید ارباب دین باوست درست|که داد داوری و عدل در شرایع داد}}
{{ب|زمان زمان فقها را ز قولش استدلال|نفس نفس حکما را به حکمش استشهاد}}
{{ب|بود بدیع کلام مفید مختصرش|چو در بیان معانی کند نکات ایراد}}
{{ب|به قول و فعل وی از مهد تا به عهد خرد|نکرده سهو و خطایی به هیچ نحو اسناد}}
{{ب|ز فعل ماضی و مستقبلش خدا راضی|که هست مصدر احسان به امر و نهی عباد}}
{{ب|ز نوع انس و ملک جنس علم و جوهر فضل|توراست خاصه که داری کمال استعداد}}
{{ب|محاسبان فلک عاجزند از آن که کنند|ثواب طاعت یک روزه تو راتعداد}}
{{ب|ز شست و شوی تو گردیده دلق باده کشان|هزار مرتبه اطهر ز خرقه زهاد}}
{{ب|صلاح رای تو خال خلاف از رخ خلق|چنان ربوده که صبح از رخ زمانه سواد}}
{{ب|طواف کوی تو و قتل دشمنت دارند|یکی فضیلت حج دیگری ثواب جهاد}}
{{ب|مراست ذکر جمیلت همیشه ورد زبان|که هست اجمل اذکار و افضل اوراد}}
{{ب|ایا مه فلک سروری که امر توراست|فلک مطبع و قضا تابع و قدر منقاد}}
{{ب|اگرچه محتشم از گردش قضا و قدر|به پای بوس سگان در تو دیر افتاد}}
{{ب|ولی نهاد چنان سر به طوق بندگیت|که تا قیام قیامت نمی‌شود آزاد}}
{{ب|ولی به غلغله‌ی کوس مدحتت فکنم|خروش و ولوله در چرخ اگر کنی امداد}}
{{ب|درین سراچه که از صرف گوی اجوف چرخ|بنای ناقص عهد است سست و بی‌بنیاد}}
{{ب|بنای حشمت جاهت که سالم است و صحیح|مثال دولت شه قوتش مضاعف باد}}
{{پایان شعر}}