نمایش مبدأ برای محتشم کاشانی (قصاید)/دی قاصدی به کلبه‌ی این ناتوان رسید

{{سرصفحه
| عنوان = [[محتشم کاشانی (قصاید)]]
| مؤلف = محتشم کاشانی
| قسمت =(دی قاصدی به کلبه‌ی این ناتوان رسید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دی قاصدی به کلبه‌ی این ناتوان رسید|کز مقدمش هزار بشارت به جان رسید}}
{{ب|از مژده‌ای که فهم شد از دلنوازیش|دل را نوید خرمی جاودان رسید}}
{{ب|گردی که سرمه‌ی‌وش زره‌ی خود به من رساند|آسایشی به دیده‌ی بی‌خواب از آن رسید}}
{{ب|عطری که چون عنبر بر اطراف من فشاند|از جنبش نسیم بهر بوستان رسید}}
{{ب|شهدی که از عبارت شیرین به دل چشاند|ذوقش به جان زیاده ز حد بیان رسید}}
{{ب|حرفی که ساخت گوش زدم در ازای آن|از من هزار شکر به گوش جهان رسید}}
{{ب|حرفش چه بود این که ایا همنشین غم|برخیز هان که تیر دعا بر نشان رسید}}
{{ب|از بر لباس غصه بیفکن که بهر تو|تشریف خاص شمسه گردون مکان رسید}}
{{ب|بلقیس کامکار پریخان که حکم او|تا پای تخت رابعه‌ی آسمان رسید}}
{{ب|مسجود بر و بحر که فرسود سده‌اش|بس کز ادب بر آن سر سلطان و خان رسید}}
{{ب|در موکبش به حاشیه‌ی کهترین سوار|دوش هزار خسرو خسرو نشان رسید}}
{{ب|در محفلش به حاشیه کمترین جدار|روی مزار قدسی عرش آشیان رسید}}
{{ب|هرگه که داد عرض سپه طول و عرض او|چون نور آفتاب کران تا کران رسید}}
{{ب|هرجا کشید خوان کرم فیض عام آن|چون رزق کاینات جهان تا جهان رسید}}
{{ب|امداد هرکه کرد برای وی از سراب|صد چشمه‌ی حیات چو صرصر دوان رسید}}
{{ب|اقبال هرکه خواست به پای خود از پیش|سیلاب سان ذخیره در یاوکان رسید}}
{{ب|ابر عطای او ز کدامین محیط خاست|آثار فیض او ز کدامین زمان رسید}}
{{ب|نخل نوال او ز کدامین ریاض است|کز وی بر حیات به پیر و جوان رسید}}
{{ب|توقیعی از عطیه‌ی او بر کنار داشت|هر جا برات بخشش روزی رسان رسید}}
{{ب|زنجیر عدل او چو در آفاق بسته شد|صد چشم بر عدالت نوشیروان رسید}}
{{ب|تا ظلم را عدالت او پایمال کرد|صد بار روی گرگ به پای شبان رسید}}
{{ب|تا جور را سیاست او خوار و زار کرد|بر دزد صد ستم ز سگ کاروان رسید}}
{{ب|پرسید راه خانه خصمش ز آگهان|هرگه ز آسمان اجل ناگهان رسید}}
{{ب|خود را به دشمنش چه قضا بی‌خبر رساند|هر تیر کز کمان بلا بی‌گمان رسید}}
{{ب|شاهنشها اگر برسانم به عز عرض|از دشمنان چها به من ناتوان رسید}}
{{ب|وندر چه وقت خلعت و پروانه عطا|زان شمع مهر پرتو مه پاسبان رسید}}
{{ب|زان میل غم که در پی من سر نهاده بود|از من چسان گذشت و به دشمن چسان رسید}}
{{ب|نواب پیش از آن شود از لطف خویش شاد|کاندر حساب آن به نهایت توان رسید}}
{{ب|گویا به آن ضمیر همایون به آسمان|الهام غیبی از ملک غیب دان رسید}}
{{ب|کای شاه‌زاده محتشم دل شکسته را|دریاب کز شماتت اعدا به جان رسید}}
{{ب|تا ز انقضای قسمت رزاق صبح و شام|رزق وسیع خواهد ازین گرد خوان رسید}}
{{ب|بادا کشیده خوان نوالت که در جهان|فیضش به صد جفاکش بی‌خانمان رسید}}
{{پایان شعر}}