نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/پیش رفتن دقوقی رحمة الله علیه به امامت

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(پیش رفتن دقوقی رحمة الله علیه به امامت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|این سخن پایان ندارد تیز دو|هین نماز آمد دقوقی پیش رو}}
{{ب|ای یگانه هین دوگانه بر گزار|تا مزین گردد از تو روزگار}}
{{ب|ای امام چشم‌روشن در صلا|چشم روشن باید ایدر پیشوا}}
{{ب|در شریعت هست مکروه ای کیا|در امامت پیش کردن کور را}}
{{ب|گرچه حافظ باشد و چست و فقیه|چشم‌روشن به وگر باشد سفیه}}
{{ب|کور را پرهیز نبود از قذر|چشم باشد اصل پرهیز و حذر}}
{{ب|او پلیدی را نبیند در عبور|هیچ ممن را مبادا چشم کور}}
{{ب|کور ظاهر در نجاسه‌ی ظاهرست|کور باطن در نجاسات سرست}}
{{ب|این نجاسه‌ی ظاهر از آبی رود|آن نجاسه‌ی باطن افزون می‌شود}}
{{ب|جز بب چشم نتوان شستن آن|چون نجاسات بواطن شد عیان}}
{{ب|چون نجس خواندست کافر را خدا|آن نجاست نیست بر ظاهر ورا}}
{{ب|ظاهر کافر ملوث نیست زین|آن نجاست هست در اخلاق و دین}}
{{ب|این نجاست بویش آید بیست گام|و آن نجاست بویش از ری تا بشام}}
{{ب|بلک بویش آسمانها بر رود|بر دماغ حور و رضوان بر شود}}
{{ب|اینچ می‌گویم به قدر فهم تست|مردم اندر حسرت فهم درست}}
{{ب|فهم آبست و وجود تن سبو|چون سبو بشکست ریزد آب ازو}}
{{ب|این سبو را پنج سوراخست ژرف|اندرو نه آب ماند خود نه برف}}
{{ب|امر غضوا غضة ابصارکم|هم شنیدی راست ننهادی تو سم}}
{{ب|از دهانت نطق فهمت را برد|گوش چون ریگست فهمت را خورد}}
{{ب|همچنین سوراخهای دیگرت|می‌کشاند آب فهم مضمرت}}
{{ب|گر ز دریا آب را بیرون کنی|بی عوض آن بحر را هامون کنی}}
{{ب|بیگهست ار نه بگویم حال را|مدخل اعواض را و ابدال را}}
{{ب|کان عوضها و آن بدلها بحر را|از کجا آید ز بعد خرجها}}
{{ب|صد هزاران جانور زو می‌خورند|ابرها هم از برونش می‌برند}}
{{ب|باز دریا آن عوضها می‌کشد|از کجا دانند اصحاب رشد}}
{{ب|قصه‌ها آغاز کردیم از شتاب|ماند بی مخلص درون این کتاب}}
{{ب|ای ضیاء الحق حسام الدین راد|که فلک و ارکان چو تو شاهی نزاد}}
{{ب|تو بنادر آمدی در جان و دل|ای دل و جان از قدوم تو خجل}}
{{ب|چند کردم مدح قوم ما مضی|قصد من زانها تو بودی ز اقتضا}}
{{ب|خانه‌ی خود را شناسد خود دعا|تو بنام هر که خواهی کن ثنا}}
{{ب|بهر کتمان مدیح از نا محل|حق نهادست این حکایات و مثل}}
{{ب|گر چه آن مدح از تو هم آمد خجل|لیک بپذیرد خدا جهد المقل}}
{{ب|حق پذیرد کسره‌ای دارد معاف|کز دو دیده‌ی کور دو قطره کفاف}}
{{ب|مرغ و ماهی داند آن ابهام را|که ستودم مجمل این خوش‌نام را}}
{{ب|تا برو آه حسودان کم وزد|تا خیالش را به دندان کم گزد}}
{{ب|خود خیالش را کجا یابد حسود|در وثاق موش طوطی کی غنود}}
{{ب|آن خیال او بود از احتیال|موی ابروی ویست آن نه هلال}}
{{ب|مدح تو گویم برون از پنج و هفت|بر نویس اکنون دقوقی پیش رفت}}
{{پایان شعر}}