نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر پنجم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت کی آنک رسول راستین باشد و ثابت شود با او چه باشد کی کسی را بخشد یا به صحبت و خدمت او چه بخشش یابند غیر نصیحت به زبان کی می‌گوید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شاه پرسیدش که باری وحی چیست|یا چه حاصل دارد آن کس کو نبیست}}
{{ب|گفت خود آن چیست کش حاصل نشد|یا چه دولت ماند کو واصل نشد}}
{{ب|گیرم این وحی نبی گنجور نیست|هم کم از وحی دل زنبور نیست}}
{{ب|چونک او حی الرب الی النحل آمدست|خانه‌ی وحیش پر از حلوا شدست}}
{{ب|او به نور وحی حق عزوجل|کرد عالم را پر از شمع و عسل}}
{{ب|این که کرمناست و بالا می‌رود|وحیش از زنبور کمتر کی بود}}
{{ب|نه تو اعطیناک کوثر خوانده‌ای|پس چرا خشکی و تشنه مانده‌ای}}
{{ب|یا مگر فرعونی و کوثر چو نیل|بر تو خون گشتست و ناخوش ای علیل}}
{{ب|توبه کن بیزار شو از هر عدو|کو ندارد آب کوثر در کدو}}
{{ب|هر کرا دیدی ز کوثر سرخ‌رو|او محمدخوست با او گیر خو}}
{{ب|تا احب لله آیی در حساب|کز درخت احمدی با اوست سیب}}
{{ب|هر کرا دیدی ز کوثر خشک لب|دشمنش می‌دار هم‌چون مرگ و تب}}
{{ب|گر چه بابای توست و مام تو|کو حقیقت هست خون‌آشام تو}}
{{ب|از خلیل حق بیاموز این سیر|که شد او بیزار اول از پدر}}
{{ب|تا که ابغض لله آیی پیش حق|تا نگیرد بر تو رشک عشق دق}}
{{ب|تا نخوانی لا و الا الله را|در نیابی منهج این راه را}}
{{پایان شعر}}