نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/نکته گفتن آن شاعر جهت طعن شیعه حلب

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر ششم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(نکته گفتن آن شاعر جهت طعن شیعه حلب)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گفت آری لیک کو دور یزید|کی بدست این غم چه دیر اینجا رسید}}
{{ب|چشم کوران آن خسارت را بدید|گوش کران آن حکایت را شنید}}
{{ب|خفته بودستید تا اکنون شما|که کنون جامه دریدیت از عزا}}
{{ب|پس عزا بر خود کنید ای خفتگان|زانک بد مرگیست این خواب گران}}
{{ب|روح سلطانی ز زندانی بجست|جامه چه درانیم و چون خاییم دست}}
{{ب|چونک ایشان خسرو دین بوده‌اند|وقت شادی شد چو بشکستند بند}}
{{ب|سوی شادروان دولت تاختند|کنده و زنجیر را انداختند}}
{{ب|روز ملکست و گش و شاهنشهی|گر تو یک ذره ازیشان آگهی}}
{{ب|ور نه‌ای آگه برو بر خود گری|زانک در انکار نقل و حشری}}
{{ب|بر دل و دین خرابت نوحه کن|که نمی‌بیند جز این خاک کهن}}
{{ب|ور همی‌بیند چرا نبود دلیر|پشتدار و جانسپار و چشم‌سیر}}
{{ب|در رخت کو از می دین فرخی|گر بدیدی بحر کو کف سخی}}
{{ب|آنک جو دید آب را نکند دریغ|خاصه آن کو دید آن دریا و میغ}}
{{پایان شعر}}