نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/مکر کردن مریدان کی خلوت را بشکن

{{سرصفحه
 | عنوان = [[دفتر اول مثنوی]]
 | مؤلف = مولوی
 | قسمت =(مکر کردن مریدان کی خلوت را بشکن)
 | قبلی =
 |‌ بعدی =
 | یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جمله گفتند ای حکیم رخنه‌جو|این فریب و این جفا با ما مگو}}
{{ب|چارپا را قدر طاقت با رنه|بر ضعیفان قدر قوت کار نه}}
{{ب|دانه‌ی هر مرغ اندازه‌ی ویست|طعمه‌ی هر مرغ انجیری کیست}}
{{ب|طفل را گر نان دهی بر جای شیر|طفل مسکین را از آن نان مرده گیر}}
{{ب|چونک دندانها بر آرد بعد از آن|هم بخود گردد دلش جویای نان}}
{{ب|مرغ پر نارسته چون پران شود|لقمه‌ی هر گربه‌ی دران شود}}
{{ب|چون بر آرد پر بپرد او بخود|بی‌تکلف بی‌صفیر نیک و بد}}
{{ب|دیو را نطق تو خامش می‌کند|گوش ما را گفت تو هش می‌کند}}
{{ب|گوش ما هوشست چون گویا توی|خشک ما بحرست چون دریا توی}}
{{ب|با تو ما را خاک بهتر از فلک|ای سماک از تو منور تا سمک}}
{{ب|بی‌تو ما را بر فلک تاریکیست|با تو ای ماه این فلک باری کیست}}
{{ب|صورت رفعت بود افلاک را|معنی رفعت روان پاک را}}
{{ب|صورت رفعت برای جسمهاست|جسمها در پیش معنی اسمهاست}}
{{پایان شعر}}