نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/مسله‌ی فنا و بقای درویش

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(مسله‌ی فنا و بقای درویش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گفت قایل در جهان درویش نیست|ور بود درویش آن درویش نیست}}
{{ب|هست از روی بقای ذات او|نیست گشته وصف او در وصف هو}}
{{ب|چون زبانه‌ی شمع پیش آفتاب|نیست باشد هست باشد در حساب}}
{{ب|هست باشد ذات او تا تو اگر|بر نهی پنبه بسوزد زان شرر}}
{{ب|نیست باشد روشنی ندهد ترا|کرده باشد آفتاب او را فنا}}
{{ب|در دو صد من شهد یک اوقیه خل|چون در افکندی و در وی گشت حل}}
{{ب|نیست باشد طعم خل چون می‌چشی|هست اوقیه فزون چون برکشی}}
{{ب|پیش شیری آهوی بیهوش شد|هستی‌اش در هست او روپوش شد}}
{{ب|این قیاس ناقصان بر کار رب|جوشش عشقست نه از ترک ادب}}
{{ب|نبض عاشق بی ادب بر می‌جهد|خویش را در کفه‌ی شه می‌نهد}}
{{ب|بی‌ادب‌تر نیست کس زو در جهان|با ادب‌تر نیست کس زو در نهان}}
{{ب|هم بنسبت دان وفاق ای منتجب|این دو ضد با ادب با بی‌ادب}}
{{ب|بی‌ادب باشد چو ظاهر بنگری|که بود دعوی عشقش هم‌سری}}
{{ب|چون به باطن بنگری دعوی کجاست|او و دعوی پیش آن سلطان فناست}}
{{ب|مات زید زید اگر فاعل بود|لیک فاعل نیست کو عاطل بود}}
{{ب|او ز روی لفظ نحوی فاعلست|ورنه او مفعول و موتش قاتلست}}
{{ب|فاعل چه کو چنان مقهور شد|فاعلیها جمله از وی دور شد}}
{{پایان شعر}}