نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/غرض از سمیع و بصیر گفتن خدا را

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر چهارم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(غرض از سمیع و بصیر گفتن خدا را)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|از پی آن گفت حق خود را بصیر|که بود دید ویت هر دم نذیر}}
{{ب|از پی آن گفت حق خود را سمیع|تا ببندی لب ز گفتار شنیع}}
{{ب|از پی آن گفت حق خود را علیم|تا نیندیشی فسادی تو ز بیم}}
{{ب|نیست اینها بر خدا اسم علم|که سیه کافور دارد نام هم}}
{{ب|اسم مشتقست و اوصاف قدیم|نه مثال علت اولی سقیم}}
{{ب|ورنه تسخر باشد و طنز و دها|کر را سامع ضریران را ضیا}}
{{ب|یا علم باشد حیی نام وقیح|یا سیاه زشت را نام صبیح}}
{{ب|طفلک نوزاده را حاجی لقب|یا لقب غازی نهی بهر نسب}}
{{ب|گر بگویند این لقبها در مدیح|تا ندارد آن صفت نبود صحیح}}
{{ب|تسخر و طنزی بود آن یا جنون|پاک حق عما یقول الظالمون}}
{{ب|من همی دانستمت پیش از وصال|که نکورویی ولیکن بدخصال}}
{{ب|من همی دانستمت پیش از لقا|کز ستیزه راسخی اندر شقا}}
{{ب|چونک چشمم سرخ باشد در غمش|دانمش زان درد گر کم بینمش}}
{{ب|تو مرا چون بره دیدی بی شبان|تو گمان بردی ندارم پاسبان}}
{{ب|عاشقان از درد زان نالیده‌اند|که نظر ناجایگه مالیده‌اند}}
{{ب|بی‌شبان دانسته‌اند آن ظبی را|رایگان دانسته‌اند آن سبی را}}
{{ب|تا ز غمزه تیر آمد بر جگر|که منم حارس گزافه کم نگر}}
{{ب|کی کم از بره کم از بزغاله‌ام|که نباشد حارس از دنباله‌ام}}
{{ب|حارسی دارم که ملکش می‌سزد|داند او بادی که آن بر من وزد}}
{{ب|سرد بود آن باد یا گرم آن علیم|نیست غافل نیست غایب ای سقیم}}
{{ب|نفس شهوانی ز حق کرست و کور|من به دل کوریت می‌دیدم ز دور}}
{{ب|هشت سالت زان نپرسیدم به هیچ|که پرت دیدم ز جهل پیچ پیچ}}
{{ب|خود چه پرسم آنک او باشد بتون|که تو چونی چون بود او سرنگون}}
{{پایان شعر}}