نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/دعوت باز بطان را از آب به صحرا

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دعوت باز بطان را از آب به صحرا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|باز گوید بط را کز آب خیز|تا ببینی دشتها را قندریز}}
{{ب|بط عاقل گویدش ای باز دور|آب ما را حصن و امنست و سرور}}
{{ب|دیو چون باز آمد ای بطان شتاب|هین به بیرون کم روید از حصن آب}}
{{ب|باز را گویند رو رو باز گرد|از سر ما دست دار ای پای‌مرد}}
{{ب|ما بری از دعوتت دعوت ترا|ما ننوشیم این دم تو کافرا}}
{{ب|حصن ما را قند و قندستان ترا|من نخواهم هدیه‌ات بستان ترا}}
{{ب|چونک جان باشد نیاید لوت کم|چونک لشکر هست کم ناید علم}}
{{ب|خواجه‌ی حازم بسی عذر آورید|بس بهانه کرد با دیو مرید}}
{{ب|گفت این دم کارها دارم مهم|گر بیایم آن نگردد منتظم}}
{{ب|شاه کار نازکم فرموده است|ز انتظارم شاه شب نغنوده است}}
{{ب|من نیارم ترک امر شاه کرد|من نتانم شد بر شه روی‌زرد}}
{{ب|هر صباح و هر مسا سرهنگ خاص|می‌رسد از من همی‌جوید مناص}}
{{ب|تو روا داری که آیم سوی ده|تا در ابرو افکند سلطان گره}}
{{ب|بعد از آن درمان خشمش چون کنم|زنده خود را زین مگر مدفون کنم}}
{{ب|زین نمط او صد بهانه باز گفت|حیله‌ها با حکم حق نفتاد جفت}}
{{ب|گر شود ذرات عالم حیله‌پیچ|با قضای آسمان هیچند هیچ}}
{{ب|چون گریزد این زمین از آسمان|چون کند او خویش را از وی نهان}}
{{ب|هرچه آید ز آسمان سوی زمین|نه مفر دارد نه چاره نه کمین}}
{{ب|آتش ار خورشید می‌بارد برو|او بپیش آتشش بنهاده رو}}
{{ب|ور همی طوفان کند باران برو|شهرها را می‌کند ویران برو}}
{{ب|او شده تسلیم او ایوب‌وار|که اسیرم هرچه می‌خواهی ببار}}
{{ب|ای که جزو این زمینی سر مکش|چونک بینی حکم یزدان در مکش}}
{{ب|چون خلقناکم شنودی من تراب|خاک باشی جست از تو رو متاب}}
{{ب|بین که اندر خاک تخمی کاشتم|کرد خاکی و منش افراشتم}}
{{ب|حمله‌ی دیگر تو خاکی پیشه گیر|تا کنم بر جمله میرانت امیر}}
{{ب|آب از بالا به پستی در رود|آنگه از پستی به بالا بر رود}}
{{ب|گندم از بالا بزیر خاک شد|بعد از آن او خوشه و چالاک شد}}
{{ب|دانه‌ی هر میوه آمد در زمین|بعد از آن سرها بر آورد از دفین}}
{{ب|اصل نعمتها ز گردون تا بخاک|زیر آمد شد غذای جان پاک}}
{{ب|از تواضع چون ز گردون شد بزیر|گشت جزو آدمی حی دلیر}}
{{ب|پس صفات آدمی شد آن جماد|بر فراز عرش پران گشت شاد}}
{{ب|کز جهان زنده ز اول آمدیم|باز از پستی سوی بالا شدیم}}
{{ب|جمله اجزا در تحرک در سکون|ناطقان که انا الیه راجعون}}
{{ب|ذکر و تسبیحات اجزای نهان|غلغلی افکند اندر آسمان}}
{{ب|چون قضا آهنگ نارنجات کرد|روستایی شهریی را مات کرد}}
{{ب|با هزاران حزم خواجه مات شد|زان سفر در معرض آفات شد}}
{{ب|اعتمادش بر ثبات خویش بود|گرچه که بد نیم سیلش در ربود}}
{{ب|چون قضا بیرون کند از چرخ سر|عاقلان گردند جمله کور و کر}}
{{ب|ماهیان افتند از دریا برون|دام گیرد مرغ پران را زبون}}
{{ب|تا پری و دیو در شیشه شود|بلک هاروتی به بابل در رود}}
{{ب|جز کسی کاندر قضا اندر گریخت|خون او را هیچ تربیعی نریخت}}
{{ب|غیر آن که در گریزی در قضا|هیچ حیله ندهدت از وی رها}}
{{پایان شعر}}