نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/حمله بردن این جهانیان بر آن جهانیان

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر چهارم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(حمله بردن این جهانیان بر آن جهانیان و تاختن بردن تا سینور ذر و نسل کی سر حد غیب است و غفلت ایشان از کمین کی چون غازی به غزا نرود کافر تاختن آورد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|حمله بردند اسپه جسمانیان|جانب قلعه و دز روحانیان}}
{{ب|تا فرو گیرند بر دربند غیب|تا کسی ناید از آن سو پاک‌جیب}}
{{ب|غازیان حمله‌ی غزا چون کم برند|کافران برعکس حمله آورند}}
{{ب|غازیان غیب چون از حلم خویش|حمله ناوردند بر تو زشت‌کیش}}
{{ب|حمله بردی سوی دربندان غیب|تا نیایند این طرف مردان غیب}}
{{ب|چنگ در صلب و رحمها در زدی|تا که شارع را بگیری از بدی}}
{{ب|چون بگیری شه‌رهی که ذوالجلال|بر گشادست از برای انتسال}}
{{ب|سد شدی دربندها را ای لجوج|کوری تو کرد سرهنگی خروج}}
{{ب|نک منم سرهنگ هنگت بشکنم|نک به نامش نام و ننگت بشکنم}}
{{ب|تو هلا در بندها را سخت بند|چندگاهی بر سبال خود بخند}}
{{ب|سبلتت را بر کند یک یک قدر|تا بدانی کالقدر یعمی الحذر}}
{{ب|سبلت تو تیزتر یا آن عاد|که همی لرزید از دمشان بلاد}}
{{ب|تو ستیزه‌روتری یا آن ثمود|که نیامد مثل ایشان در وجود}}
{{ب|صد ازینها گر بگویم تو کری|بشنوی و ناشنوده آوری}}
{{ب|توبه کردم از سخن که انگیختم|بی‌سخن من دارویت آمیختم}}
{{ب|که نهم بر ریش خامت تا پزد|یا بسوزد ریش و ریشه‌ت تا ابد}}
{{ب|تا بدانی که خبیرست ای عدو|می‌دهد هر چیز را درخورد او}}
{{ب|کی کژی کردی و کی کردی تو شر|که ندیدی لایقش در پی اثر}}
{{ب|کی فرستادی دمی بر آسمان|نیکیی کز پی نیامد مثل آن}}
{{ب|گر مراقب باشی و بیدار تو|بینی هر دم پاسخ کردار تو}}
{{ب|چون مراقب باشی و گیری رسن|حاجتت ناید قیامت آمدن}}
{{ب|آنک رمزی را بداند او صحیح|حاجتش ناید که گویندش صریح}}
{{ب|این بلا از کودنی آید ترا|که نکردی فهم نکته و رمزها}}
{{ب|از بدی چون دل سیاه و تیره شد|فهم کن اینجا نشاید خیره شد}}
{{ب|ورنه خود تیری شود آن تیرگی|در رسد در تو جزای خیرگی}}
{{ب|ور نیاید تیر از بخشایش است|نه پی نادیدن آلایش است}}
{{ب|هین مراقب باش گر دل بایدت|کز پی هر فعل چیزی زایدت}}
{{ب|ور ازین افزون ترا همت بود|از مراقب کار بالاتر رود}}
{{پایان شعر}}