نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/جواب گفتن روبه خر را 1

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر پنجم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(جواب گفتن روبه خر را)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گفت روبه صاف ما را درد نیست|لیک تخییلات وهمی خورد نیست}}
{{ب|این همه وهم توست ای ساده‌دل|ورنه بر تو نه غشی دارم نه غل}}
{{ب|از خیال زشت خود منگر به من|بر محبان از چه داری س ظن}}
{{ب|ظن نیکو بر بر اخوان صفا|گرچه آید ظاهرا زیشان جفا}}
{{ب|این خیال و وهم بد چون شد پدید|صد هزاران یار را از هم برید}}
{{ب|مشفقی گر کرد جور و امتحان|عقل باید که نباشد بدگمان}}
{{ب|خصاه من بدرگ نبودم زشت‌اسم|آنک دیدی بد نبد بود آن طلسم}}
{{ب|ور بدی بد آن سگالش قدرا|عفو فرمایند یاران زان خطا}}
{{ب|عالم وهم و خیال طمع و بیم|هست ره‌رو را یکی سدی عظیم}}
{{ب|نقشهای این خیال نقش‌بند|چون خلیلی را که که بد شد گزند}}
{{ب|گفت هذا ربی ابراهیم راد|چونک اندر عالم وهم اوفتاد}}
{{ب|ذکر کوکب را چنین تاویل گفت|آن کسی که گوهر تاویل سفت}}
{{ب|عالم وهم و خیال چشم‌بند|آنچنان که را ز جای خویش کند}}
{{ب|تا که هذا ربی آمد قال او|خربط و خر را چه باشد حال او}}
{{ب|غرق گشته عقلهای چون جبال|در بحار وهم و گرداب خیال}}
{{ب|کوهها را هست زین طوفان فضوح|کو امانی جز که در کشتی نوح}}
{{ب|زین خیال ره‌زن راه یقین|گشت هفتاد و دو ملت اهل دین}}
{{ب|مرد ایقان رست از وهم و خیال|موی ابرو را نمی‌گوید هلال}}
{{ب|وآنک نور عمرش نبود سند|موی ابروی کژی راهش زند}}
{{ب|صد هزاران کشتی با هول و سهم|تخته تخته گشته در دریای وهم}}
{{ب|کمترین فرعون چست فیلسوف|ماه او در برج وهمی در خسوف}}
{{ب|کس نداند روسپی‌زن کیست آن|وانک داند نیستش بر خود گمان}}
{{ب|چون ترا وهم تو دارد خیره‌سر|از چه گردی گرد وهم آن دگر}}
{{ب|عاجزم من از منی خویشتن|چه نشستی پر منی تو پیش من}}
{{ب|بی‌من و مایی همی‌جویم به جان|تا شوم من گوی آن خوش صولجان}}
{{ب|هر که بی‌من شد همه من‌ها خود اوست|دوست جمله شد چو خود را نیست دوست}}
{{ب|آینه بی‌نقش شد یابد بها|زانک شد حاکی جمله نقشها}}
{{پایان شعر}}