نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/جواب دادن قاضی صوفی را 1

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر ششم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(جواب دادن قاضی صوفی را)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گفت قاضی گر نبودی امر مر|ور نبودی خوب و زشت و سنگ و در}}
{{ب|ور نبودی نفس و شیطان و هوا|ور نبودی زخم و چالیش و وغا}}
{{ب|پس به چه نام و لقب خواندی ملک|بندگان خویش را ای منهتک}}
{{ب|چون بگفتی ای صبور و ای حلیم|چون بگفتی ای شجاع و ای حکیم}}
{{ب|صابرین و صادقین و منفقین|چون بدی بی ره‌زن و دیو لعین}}
{{ب|رستم و حمزه و مخنث یک بدی|علم و حکمت باطل و مندک بدی}}
{{ب|علم و حکمت بهر راه و بی‌رهیست|چون همه ره باشد آن حکمت تهیست}}
{{ب|بهر این دکان طبع شوره‌آب|هر دو عالم را روا داری خراب}}
{{ب|من همی‌دانم که تو پاکی نه خام|وین سالت هست از بهر عوام}}
{{ب|جور دوران و هر آن رنجی که هست|سهل‌تر از بعد حق و غفلتست}}
{{ب|زآنک اینها بگذرند آن نگذرد|دولت آن دارد که جان آگه برد}}
{{پایان شعر}}