نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/تتمه‌ی اعتماد آن مغرور بر تملق خرس

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر دوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(تتمه‌ی اعتماد آن مغرور بر تملق خرس)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شخص خفت و خرس می‌راندش مگس|وز ستیز آمد مگس زو باز پس}}
{{ب|چند بارش راند از روی جوان|آن مگس زو باز می‌آمد دوان}}
{{ب|خشمگین شد با مگس خرس و برفت|بر گرفت از کوه سنگی سخت زفت}}
{{ب|سنگ آورد و مگس را دید باز|بر رخ خفته گرفته جای و ساز}}
{{ب|بر گرفت آن آسیا سنگ و بزد|بر مگس تا آن مگس وا پس خزد}}
{{ب|سنگ روی خفته را خشخاش کرد|این مثل بر جمله عالم فاش کرد}}
{{ب|مهر ابله مهر خرس آمد یقین|کین او مهرست و مهر اوست کین}}
{{ب|عهد او سستست و ویران و ضعیف|گفت او زفت و وفای او نحیف}}
{{ب|گر خورد سوگند هم باور مکن|بشکند سوگند مرد کژسخن}}
{{ب|چونک بی‌سوگند گفتش بد دروغ|تو میفت از مکر و سوگندش بدوغ}}
{{ب|نفس او میرست و عقل او اسیر|صد هزاران مصحفش خود خورده گیر}}
{{ب|چونک بی سوگند پیمان بشکند|گر خورد سوگند هم آن بشکند}}
{{ب|زانک نفس آشفته‌تر گردد از آن|که کنی بندش به سوگند گران}}
{{ب|چون اسیری بند بر حاکم نهد|حاکم آن را بر درد بیرون جهد}}
{{ب|بر سرش کوبد ز خشم آن بند را|می‌زند بر روی او سوگند را}}
{{ب|تو ز اوفوا بالعقودش دست شو|احفظوا ایمانکم با او مگو}}
{{ب|وانک حق را ساخت در پیمان سند|تن کند چون تار و گرد او تند}}
{{پایان شعر}}