نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بیان آنک نحن قسمنا کی یکی را

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر پنجم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بیان آنک نحن قسمنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گر بدش سستی نری خران|بود او را مردی پیغامبران}}
{{ب|ترک خشم و شهوت و حرص‌آوری|هست مردی و رگ پیغامبری}}
{{ب|نری خر گو مباش اندر رگش|حق همی خواند الغ بگلربگش}}
{{ب|مرده‌ای باشم به من حق بنگرد|به از آن زنده که باشد دور و رد}}
{{ب|مغز مردی این شناس و پوست آن|آن برد دوزخ برد این در جنان}}
{{ب|حفت الجنه مکاره را رسید|حفت النار از هوا آمد پدید}}
{{ب|ای ایاز شیر نر دیوکش|مردی خر کم فزون مردی هش}}
{{ب|آنچ چندین صدر ادراکش نکرد|لعب کودک بود پیشت اینت مرد}}
{{ب|ای به دیده لذت امر مرا|جان سپرده بهر امرم در وفا}}
{{ب|داستان ذوق امر و چاشنیش|بشنو اکنون در بیان معنویش}}
{{پایان شعر}}