نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بیان آنک ایمان مقلد خوفست و رجا

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بیان آنک ایمان مقلد خوفست و رجا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|داعی هر پیشه اومیدست و بوک|گرچه گردنشان ز کوشش شد چو دوک}}
{{ب|بامدادان چون سوی دکان رود|بر امید و بوک روزی می‌دود}}
{{ب|بوک روزی نبودت چون می‌روی|خوف حرمان هست تو چونی قوی}}
{{ب|خوف حرمان ازل در کسب لوت|چون نکردت سست اندر جست و جوت}}
{{ب|گویی گرچه خوف حرمان هست پیش|هست اندر کاهلی این خوف بیش}}
{{ب|هست در کوشش امیدم بیشتر|دارم اندر کاهلی افزون خطر}}
{{ب|پس چرا در کار دین ای بدگمان|دامنت می‌گیرد این خوف زیان}}
{{ب|یا ندیدی کاهل این بازار ما|در چه سودند انبیا و اولیا}}
{{ب|زین دکان رفتن چه کانشان رو نمود|اندرین بازار چون بستند سود}}
{{ب|آتش آن را رام چون خلخال شد|بحر آن را رام شد حمال شد}}
{{ب|آهن آن را رام شد چون موم شد|باد آن را بنده و محکوم شد}}
{{پایان شعر}}