نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بقیه‌ی نوشتن آن غلام رقعه به طلب اجری

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر چهارم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بقیه‌ی نوشتن آن غلام رقعه به طلب اجری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رفت پیش از نامه پیش مطبخی|کای بخیل از مطبخ شاه سخی}}
{{ب|دور ازو وز همت او کین قدر|از جری‌ام آیدش اندر نظر}}
{{ب|گفت بهر مصلحت فرموده است|نه برای بخل و نه تنگی دست}}
{{ب|گفت دهلیزیست والله این سخن|پیش شه خاکست هم زر کهن}}
{{ب|مطبخی ده گونه حجت بر فراشت|او همه رد کرد از حرصی که داشت}}
{{ب|چون جری کم آمدش در وقت چاشت|زد بسی تشنیع او سودی نداشت}}
{{ب|گفت قاصد می‌کنید اینها شما|گفت نه که بنده فرمانیم ما}}
{{ب|این مگیر از فرع این از اصل گیر|بر کمان کم زن که از بازوست تیر}}
{{ب|ما رمیت اذ رمیت ابتلاست|بر نبی کم نه گنه کان از خداست}}
{{ب|آب از سر تیره است ای خیره‌خشم|پیشتر بنگر یکی بگشای چشم}}
{{ب|شد ز خشم و غم درون بقعه‌ای|سوی شه بنوشت خشمین رقعه‌ای}}
{{ب|اندر آن رقعه ثنای شاه گفت|گوهر جود و سخای شاه سفت}}
{{ب|کای ز بحر و ابر افزون کف تو|در قضای حاجت حاجات‌جو}}
{{ب|زانک ابر آنچ دهد گریان دهد|کف تو خندان پیاپی خوان نهد}}
{{ب|ظاهر رقعه اگر چه مدح بود|بوی خشم از مدح اثرها می‌نمود}}
{{ب|زان همه کار تو بی‌نورست و زشت|که تو دوری دور از نور سرشت}}
{{ب|رونق کار خسان کاسد شود|هم‌چو میوه‌ی تازه زو فاسد شود}}
{{ب|رونق دنیا برآرد زو کساد|زانک هست از عالم کون و فساد}}
{{ب|خوش نگردد از مدیحی سینه‌ها|چونک در مداح باشد کینه‌ها}}
{{ب|ای دل از کین و کراهت پاک شو|وانگهان الحمد خوان چالاک شو}}
{{ب|بر زبان الحمد و اکراه درون|از زبان تلبیس باشد یا فسون}}
{{ب|وانگهان گفته خدا که ننگرم|من به ظاهر من به باطن ناظرم}}
{{پایان شعر}}