نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بقیه‌ی عمارت کردن سلیمان علیه‌السلام مسجد اقصی را

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر چهارم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بقیه‌ی عمارت کردن سلیمان علیه‌السلام مسجد اقصی را به تعلیم و وحی خدا جهت حکمتهایی کی او داند و معاونت ملایکه و دیو و پری و آدمی آشکارا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای سلیمان مسجد اقصی بساز|لشکر بلقیس آمد در نماز}}
{{ب|چونک او بنیاد آن مسجد نهاد|جن و انس آمد بدن در کار داد}}
{{ب|یک گروه از عشق و قومی بی‌مراد|هم‌چنانک در ره طاعت عباد}}
{{ب|خلق دیوانند و شهوت سلسله|می‌کشدشان سوی دکان و غله}}
{{ب|هست این زنجیر از خوف و وله|تو مبین این خلق را بی‌سلسله}}
{{ب|می‌کشاندشان سوی کسب و شکار|می‌کشاندشان سوی کان و بحار}}
{{ب|می‌کشدشان سوی نیک و سوی بد|گفت حق فی جیدها حبل المسد}}
{{ب|قد جعلنا الحبل فی اعناقهم|واتخذنا الحبل من اخلاقهم}}
{{ب|لیس من مستقذر مستنقه|قط الا طایره فی عنقه}}
{{ب|حرص تو در کار بد چون آتشست|اخگر از رنگ خوش آتش خوشست}}
{{ب|آن سیاهی فحم در آتش نهان|چونک آتش شد سیاهی شد عیان}}
{{ب|اخگر از حرص تو شد فحم سیاه|حرص چون شد ماند آن فحم تباه}}
{{ب|آن زمان آن فحم اخگر می‌نمود|آن نه حسن کار نار حرص بود}}
{{ب|حرص کارت را بیاراییده بود|حرص رفت و ماند کار تو کبود}}
{{ب|غوله‌ای را که بر آرایید غول|پخته پندارد کسی که هست گول}}
{{ب|آزمایش چون نماید جان او|کند گردد ز آزمون دندان او}}
{{ب|از هوس آن دام دانه می‌نمود|عکس غول حرص و آن خود خام بود}}
{{ب|حرص اندر کار دین و خیر جو|چون نماند حرص باشد نغزرو}}
{{ب|خیرها نغزند نه از عکس غیر|تاب حرص ار رفت ماند تاب خیر}}
{{ب|تاب حرص از کار دنیا چون برفت|فحم باشد مانده از اخگر بتفت}}
{{ب|کودکان را حرص می‌آرد غرار|تا شوند از ذوق دل دامن‌سوار}}
{{ب|چون ز کودک رفت آن حرص بدش|بر دگر اطفال خنده آیدش}}
{{ب|که چه می‌کردم چه می‌دیدم درین|خل ز عکس حرص بنمود انگبین}}
{{ب|آن بنای انبیا بی حرص بود|زان چنان پیوسته رونقها فزود}}
{{ب|ای بسا مسجد بر آورده کرام|لیک نبود مسجد اقصاش نام}}
{{ب|کعبه را که هر دمی عزی فزود|آن ز اخلاصات ابراهیم بود}}
{{ب|فضل آن مسجد خاک و سنگ نیست|لیک در بناش حرص و جنگ نیست}}
{{ب|نه کتبشان مثل کتب دیگران|نی مساجدشان نی کسب وخان و مان}}
{{ب|نه ادبشان نه غضبشان نه نکال|نه نعاس و نه قیاس و نه مقال}}
{{ب|هر یکیشان را یکی فری دگر|مرغ جانشان طایر از پری دگر}}
{{ب|دل همی لرزد ز ذکر حالشان|قبله‌ی افعال ما افعالشان}}
{{ب|مرغشان را بیضه‌ها زرین بدست|نیم‌شب جانشان سحرگه بین شدست}}
{{ب|هر چه گویم من به جان نیکوی قوم|نقص گفتم گشته ناقص‌گوی قوم}}
{{ب|مسجد اقصی بسازید ای کرام|که سلیمان باز آمد والسلام}}
{{ب|ور ازین دیوان و پریان سر کشند|جمله را املاک در چنبر کشند}}
{{ب|دیو یک دم کژ رود از مکر و زرق|تازیانه آیدش بر سر چو برق}}
{{ب|چون سلیمان شو که تا دیوان تو|سنگ برند از پی ایوان تو}}
{{ب|چون سلیمان باش بی‌وسواس و ریو|تا ترا فرمان برد جنی و دیو}}
{{ب|خاتم تو این دلست و هوش دار|تا نگردد دیو را خاتم شکار}}
{{ب|پس سلیمانی کند بر تو مدام|دیو با خاتم حذر کن والسلام}}
{{ب|آن سلیمانی دلا منسوخ نیست|در سر و سرت سلیمانی کنیست}}
{{ب|دیو هم وقتی سلیمانی کند|لیک هر جولاهه اطلس کی تند}}
{{ب|دست جنباند چو دست او ولیک|در میان هر دوشان فرقیست نیک}}
{{پایان شعر}}