نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/اظهار معجزه‌ی پیغمبر صلی الله علیه و سلم

{{سرصفحه
 | عنوان = [[دفتر اول مثنوی]]
 | مؤلف = مولوی
 | قسمت =(اظهار معجزه‌ی پیغمبر صلی الله علیه و سلم)
 | قبلی =
 |‌ بعدی =
 | یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|باز گرد و حال مطرب گوش‌دار|زانک عاجز گشت مطرب ز انتظار}}
{{ب|بانگ آمد مر عمر را کای عمر|بنده‌ی ما را ز حاجت باز خر}}
{{ب|بنده‌ای داریم خاص و محترم|سوی گورستان تو رنجه کن قدم}}
{{ب|ای عمر بر جه ز بیت المال عام|هفتصد دینار در کف نه تمام}}
{{ب|پیش او بر کای تو ما را اختیار|این قدر بستان کنون معذور دار}}
{{ب|این قدر از بهر ابریشم‌بها|خرج کن چون خرج شد اینجا بیا}}
{{ب|پس عمر زان هیبت آواز جست|تا میان را بهر این خدمت ببست}}
{{ب|سوی گورستان عمر بنهاد رو|در بغل همیان دوان در جست و جو}}
{{ب|گرد گورستان دوانه شد بسی|غیر آن پیر او ندید آنجا کسی}}
{{ب|گفت این نبود دگر باره دوید|مانده گشت و غیر آن پیر او ندید}}
{{ب|گفت حق فرمود ما را بنده‌ایست|صافی و شایسته و فرخنده‌ایست}}
{{ب|پیر چنگی کی بود خاص خدا|حبذا ای سر پنهان حبذا}}
{{ب|بار دیگر گرد گورستان بگشت|همچو آن شیر شکاری گرد دشت}}
{{ب|چون یقین گشتش که غیر پیر نیست|گفت در ظلمت دل روشن بسیست}}
{{ب|آمد او با صد ادب آنجا نشست|بر عمر عطسه فتاد و پیر جست}}
{{ب|مر عمر را دید ماند اندر شگفت|عزم رفتن کرد و لرزیدن گرفت}}
{{ب|گفت در باطن خدایا از تو داد|محتسب بر پیرکی چنگی فتاد}}
{{ب|چون نظر اندر رخ آن پیر کرد|دید او را شرمسار و روی‌زرد}}
{{ب|پس عمر گفتش مترس از من مرم|کت بشارتها ز حق آورده‌ام}}
{{ب|چند یزدان مدحت خوی تو کرد|تا عمر را عاشق روی تو کرد}}
{{ب|پیش من بنشین و مهجوری مساز|تا بگوشت گویم از اقبال راز}}
{{ب|حق سلامت می‌کند می‌پرسدت|چونی از رنج و غمان بی‌حدت}}
{{ب|نک قراضه‌ی چند ابریشم‌بها|خرج کن این را و باز اینجا بیا}}
{{ب|پیر لرزان گشت چون این را شنید|دست می‌خایید و بر خود می‌طپید}}
{{ب|بانگ می‌زد کای خدای بی‌نظیر|بس که از شرم آب شد بیچاره پیر}}
{{ب|چون بسی بگریست و از حد رفت درد|چنگ را زد بر زمین و خرد کرد}}
{{ب|گفت ای بوده حجابم از اله|ای مرا تو راه‌زن از شاه‌راه}}
{{ب|ای بخورده خون من هفتاد سال|ای ز تو رویم سیه پیش کمال}}
{{ب|ای خدای با عطای با وفا|رحم کن بر عمر رفته در جفا}}
{{ب|داد حق عمری که هر روزی از آن|کس نداند قیمت آن در جهان}}
{{ب|خرج کردم عمر خود را دم بدم|در دمیدم جمله را در زیر و بم}}
{{ب|آه کز یاد ره و پرده‌ی عراق|رفت از یادم دم تلخ فراق}}
{{ب|وای کز تری زیر افکند خرد|خشک شد کشت دل من دل بمرد}}
{{ب|وای کز آواز این بیست و چهار|کاروان بگذشت و بیگه شد نهار}}
{{ب|ای خدا فریاد زین فریادخواه|داد خواهم نه ز کس زین دادخواه}}
{{ب|داد خود از کس نیابم جز مگر|زانک او از من بمن نزدیکتر}}
{{ب|کین منی از وی رسد دم دم مرا|پس ورا بینم چو این شد کم مرا}}
{{ب|همچو آن کو با تو باشد زرشمر|سوی او داری نه سوی خود نظر}}
{{پایان شعر}}