نمایش مبدأ برای قانون مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی مدنی


{{سرصفحه پروژه
| عنوان = [[تصمیم‌های مجلس]]
[[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری دوازدهم]]
| قسمت =
| قبلی =[[قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی]]
| بعدی =[[مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری دوازدهم]]
| یادداشت =[[نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری دوازدهم]] }}

'''قانون مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی مدنی''' - مصوب ۲۹ دی ماه ۱۳۱۹

ماده اول - حکم مقرر در ماده ۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی راجع به لزوم داشتن وکیل
برای تقدیم دادخواست و دادرسی در دادگاه‌های استان ودیوان کشور تا وقتی که در
حوزه‌های قضایی کشور وکلاء مجاز برای وکالت در دادگاه‌های استان و دیوان کشور به
عده کافی معین نگردیده و از طرف‌وزارت دادگستری آگهی نشده‌است اجرا نمی‌گردد و
طرفهای دعوی می‌توانند شخصاً دادخواست پژوهشی و فرجامی داده و دادرسی بخواهند.
دادخواستهای پژوهشی و فرجامی که پس از اجرای قانون آیین دادرسی مدنی داده شده و
به استناد ماده ۵۸ قانون مزبور قرار وازدن آنها صادر گردیده یابی‌تکلیف مانده
قابل پذیرفتن است.

ماده دوم - الزام پیوست بودن وکالتنامه وکیل که در ماده ۴۹۲ و بند سوم ماده ۵۳۲
ذکر شده هنگامی است که دادخواست را وکیل داده باشد.
ماده سوم - در دعاوی که خواسته آن یک هزار ریال یا کمتر است کلیه احکام و قرارهای
راجع به متفرعات آن دعاوی مانند خسارت و غیر قابل‌رسیدگی فرجامی نیست.
این قانون که مشتمل بر سه ماده‌است در جلسه بیست و نهم دی ماه یک هزار و سیصد و
نوزده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رییس مجلس شورای ملی - '''حسن اسفندیاری'''

 [[رده:مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری دوازدهم - ۳ آبان ۱۳۱۸ تا ۹ آبان ۱۳۲۰]]