نمایش مبدأ برای فروغی بسطامی (غزلیات)/منت خدای را که خداوند بی‌نیاز

{{سرصفحه
| عنوان = [[فروغی بسطامی (غزلیات)]]
| مؤلف = فروغی بسطامی
| قسمت =(منت خدای را که خداوند بی‌نیاز)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|منت خدای را که خداوند بی‌نیاز|عمر دوباره داد به شاه گدانواز}}
{{ب|داری تخت ناصردین شاه تاجور|کز فضل کردگار بود عمر او دراز}}
{{ب|تا سرکشان دیومنش را کشد به خون|پا بر سر سریر سلیمان نهاد باز}}
{{ب|مستوفی قلمرو او مالک عراق|طغرانویس دفتر او والی حجاز}}
{{ب|ارکان خصم سوخته از قهر خصم سوز|کار زمانه ساخته از لطف کارساز}}
{{ب|هم دوستان او همه در عیش و در نشاط|هم دشمنان او همه در سوز و در گداز}}
{{ب|هم شحنه در ولایت اوباش ذوالجلال|هم فتنه در ممالک او مست خواب ناز}}
{{ب|هم در دعای او همه مردان پاک دل|هم در ثنای او همه رندان پاک‌باز}}
{{ب|جز با محب او نتوان گشتن آشنا|جز از عدوی او نتوان کرد احتراز}}
{{ب|ایجاد اوست باعث امنیت جهان|زان رو وجوب یافت دعایش به هر نماز}}
{{ب|گر او نبود مانع ترکان فتنه‌جو|آسودگی نبود جهان را ز ترک تاز}}
{{ب|شاهی که تا ابد شده از فیض مدح او|هم خامه با طراوت و هم نامه با طراز}}
{{ب|تا روز رستخیز همین است شاه و بس|وین نکته آشکار بود نزد اهل راز}}
{{ب|شعر از علو طبع فروغی است سربلند|شاعر ز سجده‌ی در شه باد سرفراز}}
{{پایان شعر}}