نمایش مبدأ برای فروغی بسطامی (غزلیات)/مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست

{{سرصفحه
| عنوان = [[فروغی بسطامی (غزلیات)]]
| مؤلف = فروغی بسطامی
| قسمت =(مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست|چنین مقام کسی را بگو کجا داده‌ست}}
{{ب|خوشم به آه دل خسته خاصه در دل شب|که این معامله را هم به آشنا داده‌ست}}
{{ب|تو مست گردش پیمانه‌اش چه می‌دانی|که دور نرگس ساقی به ما چه‌ها داده‌ست}}
{{ب|به خون من صنمی پنجه را نگارین ساخت|که کشته را ز لب لعل خون بها داده‌است}}
{{ب|چنان ز درد به جان آمدم که از رحمت|طبیب عشق به من مژده‌ی دوا داده‌ست}}
{{ب|به تشنه کامی خود خوش دلم که خضر خطش|مرا نوید به سر چشمه‌ی بقا داده‌ست}}
{{ب|به خون خویش تپیدیم و سخت خرسندیم|که آن دو لعل گواهی به خون ما داده‌ست}}
{{ب|خبر نداشت مگر از جراحت دل ما|که زلف مشک فشان بر کف صبا داده‌ست}}
{{ب|خراش سینه‌ی صاحب‌دلان فزون‌تر شد|تراش خط مگر آن چهره را صفا داده‌ست}}
{{ب|کمال حسن به یوسف رسید روز ازل|جمال وجه حسن دولت خدا داده‌ست}}
{{ب|مهی نشانده به روز سیه فروغی را|که آفتاب فروزنده را ضیا داده‌ست}}
{{پایان شعر}}