نمایش مبدأ برای فخرالدین عراقی (غزلیات)/عشق، شوری در نهاد ما نهاد

{{سرصفحه
| عنوان = [[فخرالدین عراقی (غزلیات)]]
| مؤلف = فخرالدین عراقی
| قسمت =(عشق، شوری در نهاد ما نهاد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|عشق، شوری در نهاد ما نهاد|جان ما در بوته‌ی سودا نهاد}}
{{ب|گفتگویی در زبان ما فکند|جستجویی در درون ما نهاد}}
{{ب|داستان دلبران آغاز کرد|آرزویی در دل شیدا نهاد}}
{{ب|رمزی از اسرار باده کشف کرد|راز مستان جمله بر صحرا نهاد}}
{{ب|قصه‌ی خوبان به نوعی باز گفت|کاتشی در پیر و در برنا نهاد}}
{{ب|از خمستان جرعه‌ای بر خاک ریخت|جنبشی در آدم و حوا نهاد}}
{{ب|عقل مجنون در کف لیلی سپرد|جان وامق در لب عذرا نهاد}}
{{ب|دم به دم در هر لباسی رخ نمود|لحظه لحظه جای دیگر پا نهاد}}
{{ب|چون نبود او را معین خانه‌ای|هر کجا جا دید، رخت آنجا نهاد}}
{{ب|بر مثال خویشتن حرفی نوشت|نام آن حرف آدم و حوا نهاد}}
{{ب|حسن را بر دیده‌ی خود جلوه داد|منتی بر عاشق شیدا نهاد}}
{{ب|هم به چشم خود جمال خود بدید|تهمتی بر چشم نابینا نهاد}}
{{ب|یک کرشمه کرد با خود، آنچنانک:|فتنه‌ای در پیر و در برنا نهاد}}
{{ب|کام فرهاد و مراد ما همه|در لب شیرین شکرخا نهاد}}
{{ب|بهر آشوب دل سوداییان|خال فتنه بر رخ زیبا نهاد}}
{{ب|وز پی برک و نوای بلبلان|رنگ و بویی در گل رعنا نهاد}}
{{ب|تا تماشای وصال خود کند|نور خود در دیده‌ی بینا نهاد}}
{{ب|تا کمال علم او ظاهر شود|این همه اسرار بر صحرا نهاد}}
{{ب|شور و غوغایی برآمد از جهان|حسن او چون دست در یغما نهاد}}
{{ب|چون در آن غوغا عراقی را بدید|نام او سر دفتر غوغا نهاد}}
{{پایان شعر}}