نمایش مبدأ برای فخرالدین عراقی (غزلیات)/ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی

{{سرصفحه
| عنوان = [[فخرالدین عراقی (غزلیات)]]
| مؤلف = فخرالدین عراقی
| قسمت =(ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی|در هر خم زلف او گمراه مسلمانی}}
{{ب|از حسن و جمال او حیرت زده هر عقلی|وز ناز و دلال او واله شده هر جانی}}
{{ب|بر لعل شکر ریزش آشفته هزاران دل|وز زلف دلاویزش آویخته هر جانی}}
{{ب|چشم خوش سرمستش اندر پی هر دینی|زنار سر زلفش دربند هر ایمانی}}
{{ب|بر مائده‌ی عیسی افزوده لبش حلوا|وز معجزه‌ی موسی زلفش شده ثعبانی}}
{{ب|ترسا به چه‌ای رعنا، از منطق روح‌افزا|صد معجزه‌ی عیسی بنموده به برهانی}}
{{ب|لعلش ز شکر خنده در مرده دمیده جان|چشمش ز سیه کاری برده دل کیهانی}}
{{ب|عیسی نفسی، کز لب در مرده دمد صد جان|بهر چه بود دلها هر لحظه به دستانی؟}}
{{ب|تا سیر نیارد دید نظارگی رویش|بگماشته از غمزه هر گوشه نگهبانی}}
{{ب|از چشم روان کرده بهر دل مشتاقان|از هر نظری تیری وز هر مژه پیکانی}}
{{ب|از دیر برون آمد از خوبی خود سرمست|هر کس که بدید او را واله شد و حیرانی}}
{{ب|شماس چو رویش خورشید پرستی شد|زاهد هم اگر دیدی رهبان شدی آسانی}}
{{ب|ور زانکه به چشم من صوفی رخ او دیدی|خورشید پرستیدی، در دیر، چو رهبانی}}
{{ب|یاد لب و دندانش بر خاطر من بگذشت|چشمم گهرافشان شد، طبعم شکرستانی}}
{{ب|جان خواستم افشاندن پیش رخ او دل گفت:|خاری چه محل دارد در پیش گلستانی؟}}
{{ب|گر خاک رهش گردم هم پا ننهد بر من|کی پای نهد، حاشا، بر مور سلیمانی؟}}
{{ب|زین پس نرود ظلمی بر آدم ازین دیوان|زیرا که سلیمان شد فرمانده‌ی دیوانی}}
{{ب|نه بس که عراقی را بینی تو ز نظم تر|در وصف جمال او پرداخته دیوانی}}
{{پایان شعر}}