نمایش مبدأ برای عطار (فی‌فضائل خلفا)/خواجه‌ی اول که اول یار اوست

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (فی‌فضائل خلفا)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(خواجه‌ی اول که اول یار اوست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|خواجه‌ی اول که اول یار اوست|ثانی اثنین اذهما فی الغار اوست}}
{{ب|صدر دین صدیق اکبر قطب حق|در همه چیز از همه برده سبق}}
{{ب|هرچ حق از بارگاه کبریا|ریخت در صدر شریف مصطفی}}
{{ب|آن همه در سینه‌ی صدیق ریخت|لاجرم تا بود ازو تحقیق ریخت}}
{{ب|چون دو عالم را به یک دم درکشید|لب ببست از سنگ و خوش دم درکشید}}
{{ب|سر فرو بردی همه شب تا به روز|نیم شب هویی برآوردی بسوز}}
{{ب|هوی او تا چین برفتی مشک بار|مشک کردی خون آهوی تتار}}
{{ب|زین سبب گفت آفتاب شرع و دین|علم باید جست ازینجا تا به چین}}
{{ب|سنگ زان بودی به حکمت در دهانش|نا به سنگ و هنگ هو گوید زفانش}}
{{ب|نی که سنگش بر زفان بگرفت راه|تا نگوید هیچ نامی جز آله}}
{{ب|سنگ باید تا پدید آید وقار|مردم بی‌سنگ کی آید به کار}}
{{ب|چون عمر مویی بدید از قدراو|گفت کاش آن مویمی بر صدر او}}
{{ب|چون تو کردی ثانی اثنینش قبول|ثانی اثنین او بود بعد رسول}}
{{پایان شعر}}