نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد|پیر ما خرقه‌ی خود چاک زد و ترسا شد}}
{{ب|عقل از طره‌ی او نعره‌زنان مجنون گشت|روح از حلقه‌ی او رقص‌کنان رسوا شد}}
{{ب|تا که آن شمع جهان پرده برافکند از روی|بس دل و جان که چو پروانه‌ی نا پروا شد}}
{{ب|هر که امروز معایینه رخ یار ندید|طفل راه است اگر منتظر فردا شد}}
{{ب|همه سرسبزی سودای رخش می‌خواهم|که همه عمر من اندر سر این سودا شد}}
{{ب|ساقیا جام می عشق پیاپی درده|که دلم از می عشق تو سر غوغا شد}}
{{ب|نه چه حاجت به شراب تو که خود جان ز الست|مست آمد به وجود از عدم و شیدا شد}}
{{ب|عاشقا هستی خود در ره معشوق بباز|زانکه با هستی خود می‌نتوان آنجا شد}}
{{ب|روی صحرا چو همه پرتو خورشید گرفت|کی تواند نفسی سایه بدان صحرا شد}}
{{ب|قطره‌ای بیش نه‌ای چند ز خویش اندیشی|قطره‌ای چبود اگر گم شد و گر پیدا شد}}
{{ب|بود و نابود تو یک قطره‌ی آب است همی|که ز دریا به کنار آمد و با دریا شد}}
{{ب|هرچه غیر است ز توحید به کل میل کشم|زانکه چشم و دل عطار به کل بینا شد}}
{{پایان شعر}}