نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/راه عشق او که اکسیر بلاست

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(راه عشق او که اکسیر بلاست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|راه عشق او که اکسیر بلاست|محو در محو و فنا اندر فناست}}
{{ب|فانی مطلق شود از خویشتن|هر دلی که کو طالب این کیمیاست}}
{{ب|گر بقا خواهی فنا شو کز فنا|کمترین چیزی که می‌زاید بقاست}}
{{ب|گم شود در نقطه‌ی فای فنا|هر چه در هر دو جهان شد از تو راست}}
{{ب|در چنین دریا که عالم ذره‌ای است|ذره‌ای هست آمدن یارا کراست}}
{{ب|گر ازین دریا بگیری قطره‌ای|زیر او پوشیده صد دریا بلاست}}
{{ب|برنیاری جان و ایمان گم کنی|گر درین دریا بری یک ذره خواست}}
{{ب|گرد این دریا مگرد و لب بدوز|کین نه کار ما و نه کار شماست}}
{{ب|گر گدایی را رسد بویی ازین|تا ابد بر هرچه باشد پادشاست}}
{{ب|از خودی خود قدم برگیر زود|تا ز پیشان بانگت آید کان ماست}}
{{ب|دم نیارد زد ازین سیر شگرف|هر که را یک‌دم سر این ماجراست}}
{{ب|زهد و علم و زیرکی بسیار هست|آن نمی‌خواهند درویشی جداست}}
{{ب|آنچه من گفتم زبور پارسی است|فهم آن نه کار مرد پارساست}}
{{ب|سلطنت باید که گردد آشکار|تا بدانی تو که این معنی کجاست}}
{{ب|در دل عشاق از تعظیم او|کبریایی خالی از کبر و ریاست}}
{{ب|محو کن عطار را زین جایگاه|کین نه کسب اوست بل عین عطاست}}
{{پایان شعر}}