نمایش مبدأ برای عطار (عذر آوردن مرغان)/رفت شیخ بصره پیش رابعه

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (عذر آوردن مرغان)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(رفت شیخ بصره پیش رابعه)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رفت شیخ بصره پیش رابعه|گفت ای در عشق صاحب واقعه}}
{{ب|نکته‌ی کز هیچ کس نشنیده‌ای|بر کسی نه خواندی نه دیده‌ای}}
{{ب|آن ترا از خویشتن روشن شدست|آن بگو کز شوق جان من شدست}}
{{ب|رابعه گفتش که ای شیخ زمان|چند پاره رشته بودم ریسمان}}
{{ب|بردم و بفروختم خوش شد دلم|دو درست سیم آمد حاصلم}}
{{ب|هر دو نگرفتم به یک دست آن زمان|این درین دستم گرفتم آن در آن}}
{{ب|زانک ترسیدم که چون شد سیم جفت|راه زن گردد فرو نتوان گرفت}}
{{ب|مرد دنیا جان و دل در خون نهد|صد هزاران دام دیگر گون نهد}}
{{ب|تا به دست آرد جوی زر از حرام|چون بدست آرد بمیرد والسلام}}
{{ب|وارث او را بود آن زر حلال|او بماند در غم و زور وبال}}
{{ب|ای به زر سیمرغ را بفروخته|دل ز عشق زر چو شمع افروخته}}
{{ب|چون درین ره می‌نگنجد موی در|نیست کس را گنج گنج و روی زر}}
{{ب|گر قدم در ره‌نهی ای هم چو مور|از سر مویی بگیرندت به زور}}
{{ب|چون سر مویی محابا روی نیست|هیچ کس را زهره‌ی این کوی نیست}}
{{پایان شعر}}