نمایش مبدأ برای عطار (سی‌مرغ در پیشگاه سیمرغ)/یوسفی کانجم سپندش سوختند

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (سی‌مرغ در پیشگاه سیمرغ)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(یوسفی کانجم سپندش سوختند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|یوسفی کانجم سپندش سوختند|ده برادر چون ورا بفروختند}}
{{ب|مالک دعرش چو زیشان می‌خرید|خط ایشان خواست، کار زان می‌خرید}}
{{ب|خط ستد زان قوم هم بر جایگاه|پس گرفت آن ده برادر را گواه}}
{{ب|چون عزیز مصر یوسف را خرید|آن خط پر غدر با یوسف رسید}}
{{ب|عاقبت چون گشت یوسف پادشاه|ده برادر آمدند آن جایگاه}}
{{ب|روی یوسف باز می‌نشناختند|خویش را در پیش او انداختند}}
{{ب|خویشتن را چاره‌ی جان خواستند|آب خود بردند تا نان خواستند}}
{{ب|یوسف صدیق گفت ای مردمان|من خطی دارم به عبرانی زبان}}
{{ب|می‌نیارد خواند از خیلم کسی|گر شما خوانید نان به خشم بسی}}
{{ب|جمله عبری خوان بدند واختیار|شادمان گفتند شاها خط بیار}}
{{ب|کور دل باد آنک این حال از حضور|قصه‌ی خود نشنود چند از غرور}}
{{ب|خط ایشان یوسف ایشان را بداد|لرزه بر اندام ایشان برفتاد}}
{{ب|نه خطی زان خط توانستند خواند|نه حدیثی نیز دانستند راند}}
{{ب|جمله از غم در تأسف ماندند|مبتلای کار یوسف ماندند}}
{{ب|سست شد حالی زبان آن همه|شد ز کار سخت جان آن همه}}
{{ب|گفت یوسف گوییی بی‌هش شدید|وقت خط خواندن چرا خامش شدید}}
{{ب|جمله گفتندش که ما و تن زدن|به ازین خط خواندن و گردن زدن}}
{{ب|چون نگه کردند آن سی مرغ زار|در خط آن رقعه‌ی پر اعتبار}}
{{ب|هرچ ایشان کرده‌بودند آن همه|بود کرده نقش تا پایان همه}}
{{ب|آن همه خود بود سخت این بود لیک|کان اسیران چون نگه کردند نیک}}
{{ب|رفته بودند و طریقی ساخته|یوسف خود را به چاه انداخته}}
{{ب|جان یوسف را به خواری سوخته|وانگه او را بر سری بفروخته}}
{{ب|می‌ندانی تو گدای هیچ کس|می‌فروشی یوسفی در هر نفس}}
{{ب|یوسفت چون پادشه خواهد شدن|پیشوای پیشگه خواهد شدن}}
{{ب|تو به آخر هم گدا، هم گرسنه|سوی او خواهی شدن هم برهنه}}
{{ب|چون از و کار تو بر خواهد فروخت|از چه او را رایگان باید فروخت}}
{{ب|جان آن مرغان ز تشویر و حیا|شد حیای محض و جان شد توتیا}}
{{ب|چون شدند از کل کل پاک آن همه|یافتند از نور حضرت جان همه}}
{{ب|باز از سر بنده‌ی نو جان شدند|باز از نوعی دگر حیران شدند}}
{{ب|کرده و ناکرده‌ی دیرینه شان|پاک گشت و محو گشت از سینه‌شان}}
{{ب|آفتاب قربت از پیشان بتافت|جمله را از پرتو آن جان بتافت}}
{{ب|هم ز عکس روی سیمرغ جهان|چهره‌ی سیمرغ دیدند از جهان}}
{{ب|چون نگه کردند آن سی مرغ زود|بی‌شک این سی مرغ آن سیمرغ بود}}
{{ب|در تحیر جمله سرگردان شدند|باز از نوعی دگر حیران شدند}}
{{ب|خویش را دیدند سیمرغ تمام|بود خود سیمرغ سی مرغ مدام}}
{{ب|چون سوی سیمرغ کردندی نگاه|بود این سیمرغ این کین جایگاه}}
{{ب|ور بسوی خویش کردندی نظر|بود این سیمرغ ایشان آن دگر}}
{{ب|ور نظر در هر دو کردندی بهم|هر دو یک سیمرغ بودی بیش و کم}}
{{ب|بود این یک آن و آن یک بود این|در همه عالم کسی نشنود این}}
{{ب|آن همه غرق تحیر ماندند|بی تفکر وز تفکر ماندند}}
{{ب|چون ندانستند هیچ از هیچ حال|بی زفان کردند از آن حضرت سال}}
{{ب|کشف این سر قوی در خواستند|حل مایی و توی درخواستند}}
{{ب|بی زفان آمد از آن حضرت خطاب|کاینه‌ست این حضرت چون آفتاب}}
{{ب|هر که آید خویشتن بیند درو|جان و تن هم جان و تن بیند درو}}
{{ب|چون شما سی مرغ اینجا آمدید|سی درین آیینه پیدا آمدید}}
{{ب|گر چل و پنجاه مرغ آیید باز|پرده‌ای از خویش بگشایید باز}}
{{ب|گرچه بسیاری به سر گردیده‌اید|خویش را بینید و خود را دیده‌اید}}
{{ب|هیچ کس را دیده بر ما کی رسد|چشم موری بر ثریا کی رسد}}
{{ب|دیده موری که سندان برگرفت|پشه‌ی پیلی به دندان برگرفت}}
{{ب|هرچ دانستی، چو دیدی آن نبود|و آنچ گفتی و شنیدی، آن نبود}}
{{ب|این همه وادی که از پس کرده‌اید|وین همه مردی که هر کس کرده‌اید}}
{{ب|جمله در افعال مایی رفته‌اید|وادی ذات صفت را خفته‌اید}}
{{ب|چون شما سی مرغ حیران مانده‌اید|بی‌دل و بی‌صبر و بی‌جان مانده‌اید}}
{{ب|ما به سیمرغی بسی اولیتریم|زانک سیمرغ حقیقی گوهریم}}
{{ب|محو ما گردید در صد عز و ناز|تا به ما در خویش را یابید باز}}
{{ب|محو او گشتند آخر بر دوام|سایه در خورشید گم شد والسلام}}
{{ب|تا که می‌رفتند و می‌گفت این سخن|چون رسیدند و نه سر ماند و نه بن}}
{{ب|لاجرم اینجا سخن کوتاه شد|ره رو و ره برنماند و راه شد}}
{{پایان شعر}}