نمایش مبدأ برای عطار (داستان کبک)/هیچ گوهر رانبود آن سروری

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (داستان کبک)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(هیچ گوهر رانبود آن سروری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|هیچ گوهر رانبود آن سروری|کان سلیمان داشت در انگشتری}}
{{ب|زان نگینش بود چندان نام و بانگ|و آن نگین خود بود سنگی نیم دانگ}}
{{ب|چون سلیمان کرد آن گوهر نگین|زیر حکمش شد همه روی زمین}}
{{ب|چون سلیمان ملک خود چندان بدید|جمله‌ی آفاق در فرمان بدید}}
{{ب|گرچه شادروان چل فرسنگ داشت|هم بنا بر نیم دانگ سنگ داشت}}
{{ب|گفت چون این مملکت وین کار و بار|زین قدر سنگ است دایم پای دار}}
{{ب|من نمی‌خواهم که در دنیا و دین|بازماند کس به ملکی هم چنین}}
{{ب|پادشاها من به چشم اعتبار|آفت این ملک دیدم آشکار}}
{{ب|هست آن در جنب عقبی مختصر|بعد ازین کس را مده هرگز دگر}}
{{ب|من ندارم با سپاه و ملک کار|می‌کنم زنبیل بافی اختیار}}
{{ب|گرچه زان گوهر سلیمان شاه شد|آن گهر بودش که بند راه شد}}
{{ب|زان به پانصد سال بعد از انبیا|با بهشت عدن گردد آشنا}}
{{ب|آن گهر چون با سلیمان این کند|کی چو تو سرگشته را تمکین کند}}
{{ب|چون گهر سنگیست چندین کان مکن|جز برای روی جانان جان مکن}}
{{ب|دل ز گوهر برکن ای گوهر طلب|جوهری را باش دایم در طلب}}
{{پایان شعر}}