نمایش مبدأ برای عطار (حکایت بوتیمار)/پس درآمد زود بوتیمار پیش

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (حکایت بوتیمار)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(پس درآمد زود بوتیمار پیش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|پس درآمد زود بوتیمار پیش|گفت ای مرغان من و تیمار خویش}}
{{ب|بر لب دریاست خوشتر جای من|نشنود هرگز کسی آوای من}}
{{ب|از کم آزاری من هرگز دمی|کس نیازارد ز من در عالمی}}
{{ب|بر لب دریا نشینم دردمند|دایما اندوهگین و مستمند}}
{{ب|ز آرزوی آب دل پر خون کنم|چون دریغ آید، نجوشم چون کنم}}
{{ب|چون نیم من اهل دریا، ای عجب|بر لب دریا به میرم خشک لب}}
{{ب|گرچه دریا می‌زند صد گونه جوش|من نیارم کرد از و یک قطره نوش}}
{{ب|گر ز دریا کم شود یک قطره آب|ز آتش غیرت دلم گردد کباب}}
{{ب|چون منی را عشق دریا بس بود|در سرم این شیوه سودا بس بود}}
{{ب|جز غم دریا نخواهم این زمان|تاب سیمرغم نباشد الامان}}
{{ب|آنک او را قطره‌ی آبست اصل|کی تواند یافت از سیمرغ وصل}}
{{ب|هدهدش گفت ای ز دریا بی خبر|هست دریا پر نهنگ و جانور}}
{{ب|گاه تلخست آب او را گاه شور|گاه آرامست او را گاه زور}}
{{ب|منقلب چیزست و ناپاینده هم|گه شونده گاه بازآینده هم}}
{{ب|بس بزرگان را که کشتی کرد خرد|بس که در گرداب او افتاد و مرد}}
{{ب|هرک چون غواص ره دارد درو|از غم جان دم نگه دارد درو}}
{{ب|ور زند در قعر دریا دم کسی|مرده از بن با سرافتد چون خسی}}
{{ب|از چنین کس کو وفاداری نداشت|هیچ‌کس اومید دلداری نداشت}}
{{ب|گر تو از دریا نیایی با کنار|غرقه گرداند ترا پایان کار}}
{{ب|می‌زند او خود ز شوق دوست جوش|گاه در موج است و گاهی در خروش}}
{{ب|او چو خود را می‌نیابد کام دل|تو نیابی هم از و آرام دل}}
{{ب|هست دریا چشمه‌ای ز کوی او|تو چرا قانع شدی بی روی او}}
{{پایان شعر}}