نمایش مبدأ برای عبید زاکانی (قصاید)/گیتی ز یمن عاطفت شاه کامکار

{{سرصفحه
| عنوان = [[عبید زاکانی (قصاید)]]
| مؤلف = عبید زاکانی
| قسمت =(گیتی ز یمن عاطفت شاه کامکار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|گیتی ز یمن عاطفت شاه کامکار|خورشید عدل گستر و جمشید روزگار}}
{{ب|سلطان چار رکن و سلیمان شش جهت|دارای هفت کشور و معمار نه حصار}}
{{ب|گفت آنچنانکه باز برو رشک میبرند|جنات عدن هر نفسی صد هزار بار}}
{{ب|اجرام شد موافق و افلاک مهربان|اقبال شد مساعد و ایام سازگار}}
{{ب|هر ظلم از جهان چو کمان گشت گوشه‌گیر|هم جور گشت گوشه‌نشین همچو گوشوار}}
{{ب|از جور چرخ نیست کنون بر تنی ستم|وز ظلم خاک نیست کنون بر دلی غبار}}
{{ب|رفت آنکه قصد خون گوزنان کند پلنگ|با شیر در نشیمن گوران کند قرار}}
{{ب|پنهان شدند در عدم آباد جور و ظلم|تا عدل پادشاه جهان گشت آشکار}}
{{ب|سلطان اویس شاه جهاندار تاج‌بخش|آن نامدار جد و پدر شاه و شهریار}}
{{ب|شاهیکه عکس قبه‌ی چتر مبارکش|از ماه ننگ دارد و از آفتاب عار}}
{{ب|رستم دلیکه بازو و تیغش خبر دهند|هنگام کین ز حیدر کرار و ذوالفقار}}
{{ب|آفاق را که غرقه‌ی طوفان فتنه بود|از موج خیز حادثه افکند برکنار}}
{{ب|تیغش چه معجزیست که از تاب زخم او|کوه از فزع بنالد و دریا ز اضطرار}}
{{ب|کلکش چه مسرعیست که هردم هزار بار|از زنگ سوی چین رود از چین به زنگبار}}
{{ب|تقدیر صائبش چو قدر گشته کامران|فرمان نافذش چو قضا گشته کامکار}}
{{ب|ای خسرویکه حاصل دریا و نقد کان|در چشم همت تو ندارند اعتبار}}
{{ب|نقاش صنع اطلس نه توی چرخ را|از بهر بارگاه تو کر دست زرنگار}}
{{ب|اقبال بنده‌ایست وفادار بر درت|در حضرت تو مانده ز اجداد یادگار}}
{{ب|دولت مساعدیست که او را به صدق دل|با بخت کامکار تو عهدیست استوار}}
{{ب|کوه بلند مرتبه کز حلم دم زند|بحر گشاده دل که دهد در شاهوار}}
{{ب|تر دامنیست پیش وفای تو سر سبرک|شوریده‌ایست پیش سخای تو شرمسار}}
{{ب|مقصود کاینات وجود شریف تست|ای کاینات را بوجود تو افتخار}}
{{ب|روزیکه از خروش دلیران رزمگاه|دریا به جوش آید و گردون به زینهار}}
{{ب|سرهای سرکشان شود آن روز پایمال|تنهای پردلان، شود آن روز خاکسار}}
{{ب|از رعد کوس در سر گردون فتد طنین|وز برق تیغ بر دل شیران فتد شرار}}
{{ب|پیکان آب داده کند رخنه در زره|نوک سنان نیزه ز جوشن کند گذار}}
{{ب|سرها بسان ژاله فرو ریزد از هوا|خونها بسان سیل درآید ز کوهسار}}
{{ب|روزی چنین که کوه درآید به اضطراب|از زخم تیر و هیبت شمشیر آبدار}}
{{ب|گرد از یلان برآرد و افغان ز پردلان|بازوی کامکار تو در قلب کارزار}}
{{ب|تیغت ز خون پیکر گردان در آنزمان|از کشته پشته سازد و از پشته لاله‌زار}}
{{ب|شاها عبید آنکه ز جان مدح خوان تست|هر چند قائلست به تقصیر به یشمار}}
{{ب|دارد بسی امید به عالی‌جناب تو|ای هر که در جهان به جنابت امیدوار}}
{{ب|تا آب درگذر بود و باد در مسیر|تا کوه راسکون بود و خاک را قرار}}
{{ب|وین جرم نوربخش که خورشید نام اوست|چندانکه گرد مرکز خاکی کند گذار}}
{{ب|بادا همیشه جاه و جلال تو بر مزید|بادا مدام دولت و عمر تو پایدار}}
{{ب|پیوسته باد رای ترا یمن بر یمین|هواره باد عزم ترا یسر بر یسار}}
{{پایان شعر}}