نمایش مبدأ برای عبید زاکانی (قصاید)/سپیده‌دم علم صبح چون روان کردند

{{سرصفحه
| عنوان = [[عبید زاکانی (قصاید)]]
| مؤلف = عبید زاکانی
| قسمت =(سپیده‌دم علم صبح چون روان کردند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|سپیده‌دم علم صبح چون روان کردند|زمهر بر سر آفاق زرفشان کردند}}
{{ب|مدبران امور فلک ز راه ختن|به تیرگی ز حبش لشگری روان کردند}}
{{ب|به صد لباس برآمد سپهر بوقلمون|چو صبح را تتق از ساده پرنیان کردند}}
{{ب|چو چتر خسرو خاور خرام پیدا شد|سپاه شب بنه در کوهها نهان کردند}}
{{ب|خروس صبح چو زد بال آتشین بر چرخ|غراب را به شب آواره ز آشیان کردند}}
{{ب|ز آسمان چو نشان شفق پدید آمد|کنار کوه پر از تازه ارغوان کردند}}
{{ب|مسافران سماوی به خطه‌ی مغرب|هزیمت از طرف راه کهکشان کردند}}
{{ب|ز زنگ آینه‌ی صبح زان نفس شد پاک|که تیغ مهر زراندود زرفشان کردند}}
{{ب|مجاهزان فلک صدهزار عقد گهر|نثار چتر شهنشاه کامران کردند}}
{{ب|کشید تیر بر اعدای دولت سلطان|مبارزان ختن روی در جهان کردند}}
{{ب|سحر ز شعله‌ی خورشید دشمنانش را|چو شمع آتش دلسوز در دهان کردند}}
{{ب|در آنزمان ز سر صدق قدسیان هردم|دعای دولت شاه از میان جان کردند}}
{{ب|سپهر و انجم و خورشید توتیای بصر|ز گرد سم سمند خدایگان کردند}}
{{ب|جمال دنیی و دین پادشاه هفت اقلیم|که بخت و دولت بر درگهش قران کردند}}
{{ب|شهنشهی که ز دیوان کبریا او را|خطاب شاه سلاطین انس و جان کردند}}
{{ب|نظام خدمت او چرخ توامان بستند|کمند طاعت او طوق اختران کردند}}
{{ب|ضمیر روشن و رای مبارک او را|بر آسمان و زمین شاه قهرمان کردند}}
{{ب|جهان پناها دست و دلت ز روی کردم|جهانیانرا تا حشر میهمان کردند}}
{{ب|ترا به دولت سرمد ز بامداد ازل|مدبران قضا و قدر ضمان کردند}}
{{ب|جوان شدند ز سر چرخ پیر و دهر خرف|چو التجا به چنین دولت جوان کردند}}
{{ب|ز لطف و عنف تو رمزیکه باز میگفتند|زبان کلک و سنان تو ترجمان کردند}}
{{ب|چو تیغ قهر کشیدند در ازل آجال|نخست بر سر خصم تو امتحان کردند}}
{{ب|در آنزمان که به قدرت مهندسان قضا|بنای شش جهت و هفت آسمان کردند}}
{{ب|علو جاه ترا شاهی زمین دادند|سپاه عدل ترا حامی زمان کردند}}
{{ب|چو قصر قدر تو میساختند روز ازل|حضیص پایه‌ی او فرق فرقدان کردند}}
{{ب|فراز بام جلال تو پیر گردون را|چو هندوان گه و بیگاه پاسبان کردند}}
{{ب|به عهد عدل تو افسانه گشت در افواه|حکایتی که ز دارا و اردوان کردند}}
{{ب|شدند غرق حیا پیش ابر احسانت|کسان که قصه‌ی دریا و وصف کان کردند}}
{{ب|جناب جاه تو پاینده باد کز ازلش|مقر معدلت و منزل امان کردند}}
{{پایان شعر}}