نمایش مبدأ برای عبید زاکانی (عشاقنامه)/دلا تا چند از این صورت پرستی

{{سرصفحه
| عنوان = [[عبید زاکانی (عشاقنامه)]]
| مؤلف = عبید زاکانی
| قسمت =(دلا تا چند از این صورت پرستی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|دلا تا چند از این صورت پرستی|قدم بر فرق هستی زن که رستی}}
{{ب|غم هر بوده و نابوده تا چند|حکایت گفتن بیهوده تا چند}}
{{ب|چو رندان خیز و چابک دستیی کن|ز جام نیستی سر مستیی کن}}
{{ب|رها کن عقل و رو دیوانه میگرد|چو مستان بر در میخانه میگرد}}
{{ب|که از میخانه یابی روشنایی|کنی با پاکبازان آشنایی}}
{{ب|دم از غم زن اگر شادیت باید|خرابی جو گر آبادیت باید}}
{{ب|مزن چون نار در خون جگر جوش|بهی خواهی چو به پشمینه میپوش}}
{{ب|وگر خواهی ز محنت رستگاری|بکمتر زان قناعت کن که داری}}
{{ب|سریر سلطنت بی داوری نیست|غم صاحب کلاهی سرسری نیست}}
{{ب|برو چشم هوس را میل درکش|پس آنگه خرقه را در نیل درکش}}
{{ب|طمع گستاخ شد بانگی بر او زن|هوس را نیز سنگی در سبو زن}}
{{ب|از آن ترسم که چون میبایدت مرد|تو آری گرد و دیگر کس کند خورد}}
{{ب|اگر روحت ز آلایش سلیم است|رسیدن در صراط المستقیم است}}
{{ب|وگر در چاه نفس افتی به خواری|تو معذوری که بینایی نداری}}
{{ب|در این منزل که هم راهست و هم چاه|علایق هر یکی غولی است بگریز}}
{{ب|چو مردان باره‌ی دولت برانگیز|به افسون خواندن از این غول بگریز}}
{{ب|چو طاووس سرابستان جانی|چو باز آشیان لامکانی}}
{{ب|از این بیغوله‌ی غولان چه خواهی|نه جغدی خانه در ویران چه خواهی}}
{{ب|در این کشتی که نامش زندگانیست|نفس را پیشه در وی بادبانیست}}
{{ب|نشاید خفت فارغ در شکر خواب|فتاده کشتی از ساحل به گرداب}}
{{ب|در این گرداب نتوان آرمیدن|بباید رخت بر هامون کشیدن}}
{{ب|از این دریا مشو یک لحظه ایمن|منت خود این همی گویم ولیکن}}
{{ب|بدین ملاحی و این ناخدایی|از این گرداب کی خواهی رهایی}}
{{ب|به بادی بشکند بازار دنیا|به کاری می‌نیاید کار دنیا}}
{{ب|نه جای تست زین دل گوشه بردار|رهت پیشست رو ره توشه بردار}}
{{ب|ترا جای دگر آرامگاهی است|وز این سازنده‌تر آب و گیاهی است}}
{{ب|در آنجا بینوایانرا بود کار|در آن کشور گدایانرا بود کار}}
{{ب|در او درمان فروشان درد خواهند|تنی باریک و روئی زرد خواهند}}
{{ب|ندارد سرکشی آنجا روایی|به کاری ناید آنجا پادشایی}}
{{ب|بر این عرصه مشو کژرو چو فرزین|دغا باز است گردون مهره برچین}}
{{ب|ادای بد مکن با قول کج بار|که آرد بدادایی مفلسی بار}}
{{ب|اگر خوش عیشی و گر مستمندی|در این ده روزه کاینجا پای بندی}}
{{ب|چو عنقا گوشه‌ی عزلت نگهدار|مرو بر سفره‌ی مردم مگس وار}}
{{ب|تردد در میان خلق کم کن|چو مردان روی بر دیوار غم کن}}
{{ب|نمی‌بینی کمان چون گوشه گیر است|بر او آوازه‌ی زه ناگزیر است}}
{{ب|مجرد باش و بر ریش جهان خند|ز مردم بگسل و بر مردمان خند}}
{{ب|مکن زن هر زمان جنگی میندوز|ز بهر شهوتی ننگی میندوز}}
{{ب|که از بی‌غیرتی به پارسایی|بدیوثی نیرزد کدخدایی}}
{{ب|علائق بر سر خاکت نشاند|مجرد شو که تجریدت رهاند}}
{{ب|غنیمت مرد را بی‌آب و رنگی است|خوشی در عالم بی‌نام و ننگی است}}
{{ب|خراب آباد دنیا غم نیرزد|همه سورش بیک ماتم نیرزد}}
{{ب|در این صحرای بی‌پایان چه پوئی|غنیمت زین ره ویران چه جوئی}}
{{ب|از این منزل که ما در پیش داریم|دلی خسته روانی ریش داریم}}
{{ب|بیابانی است کو سامان ندارد|رهی دارد که آن پایان ندارد}}
{{ب|بدین ره رفتنت کاری است مشکل|نه مقصودت نه مقصد هست حاصل}}
{{ب|در این ویرانه گر صد گنج داری|وزین کاشانه گر صد رنج داری}}
{{ب|گرت کیخسرو جمشید نامست|ورت خلق جهان یکسر غلامست}}
{{ب|به وقت کوچ همراهی نیابی|ز کوهی پره‌ی کاهی نیابی}}
{{ب|چه خوش میگوید این معنی نظامی|به رغبت بشنو ای جان گرامی}}
{{ب|« که مال و ملک و فرزند و زن و زور|همه هستند با تو تا لب گور »}}
{{ب|» روند این همرهان چالاک با تو|نیاید هیچکس در خاک با تو »}}
{{ب|کجا آن کو از این ماتم نگرید|کدامین سنگدل زین غم نگرید}}
{{ب|در این بستان گل و نرگس که بوئی|همان سرو و همان سنبل که جوئی}}
{{ب|دلم میگردد از گفتن پریشان|ولی چون بنگری هریک از ایشان}}
{{ب|رخ خوبی و چشم دلستانیست|قد شوخی و زلف نوجوانیست}}
{{ب|از این منزل هرآنکو بر نشیند|کسش دیگر در این منزل نبیند}}
{{ب|به وقت خود چو مردان کار دریاب|مشو غافل که این گردنده دولاب}}
{{ب|ندارد کار جز نیرنگ سازی|فغان زین حقه و زین حقه بازی}}
{{ب|یکی از مبدی پرسید در راز|ز جور چرخ و از انجام و آغاز}}
{{ب|جوابش داد از احوال این دیر|که دایم میکند گرد زمین سیر}}
{{ب|حقیقت کس نشانی باز ندهد|کسی نیز از فلک آواز ندهد}}
{{ب|اگر چه سست مهری زود سیر است|چنین در دور تا دیده است دیر است}}
{{ب|در این پرده خرد را نیست راهی|ندارد دانش آنجا دستگاهی}}
{{ب|بدین چشمه که نورت میفزاید|بدین ایوان که دورت مینماید}}
{{ب|به پای جسم چون شاید رسیدن|به بال روح می‌باید پریدن}}
{{ب|طلسمی این چنین از دور دیدن|کجا شاید در احکامش رسیدن}}
{{ب|از او جز دور سامانی نبینی|تر آن به که خاموشی گزینی}}
{{ب|نصیحت گر ز مبد گوش داریم|همان بهتر که لب خاموش داریم}}
{{ب|بجز توفیق یاری نیست اینجا|بجز تسلیم کاری نیست اینجا}}
{{ب|جهانرا بی‌ثباتی رسم و دین است|همیشه عادت دنیا چنین است}}
{{ب|کسی آغاز و انجامش نداند|همان بهتر که کس نامش نداند}}
{{ب|خود این احوال ما گر گوش داری|نبینی روی کس گر هوش داری}}
{{ب|نیازی عشق و دل در کس نبندی|دگر چون ابلهان بر خود نخندی}}
{{ب|عبید از کار دنیا دل بپرداز|دگر ره بر سر افسانه شو باز}}
{{پایان شعر}}