نمایش مبدأ برای صائب تبریزی (غزلیات)/یارب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار ده

{{سرصفحه
| عنوان = [[صائب تبریزی (غزلیات)]]
| مؤلف = صائب تبریزی
| قسمت =(یارب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار ده)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|یارب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار ده|چشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده}}
{{ب|هر سر موی حواس من به راهی می‌رود|این پریشان سیر را در بزم وحدت بار ده}}
{{ب|در دل تنگم ز داغ عشق شمعی برفروز|خانه‌ی تن را چراغی از دل بیدار ده}}
{{ب|نشاه‌ی پا در رکاب می ندارد اعتبار|مستی دنباله‌داری همچو چشم یار ده}}
{{ب|برنمی‌آید به حفظ جام، دست رعشه دار|قوت بازوی توفیقی مرا در کار ده}}
{{ب|مدتی گفتار بی‌کردار کردی مرحمت|روزگاری هم به من کردار بی‌گفتار ده}}
{{ب|چند چون مرکز گره باشد کسی در یک مقام؟|پایی از آهن به این سرگشته، چون پرگار ده}}
{{ب|شیوه‌ی ارباب همت نیست جود ناتمام|رخصت دیدار دادی، طاقت دیدار ده}}
{{ب|بیش ازین مپسند صائب را به زندان خرد|از بیابان ملک و تخت از دامن کهسار ده}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غرلیات صائب تبریزی]]