نمایش مبدأ برای شیخ بهائی (نان و پنیر)/عقلها را داده ایزد اعتداد

{{سرصفحه
| عنوان = [[شیخ بهایی (نان و پنیر)]]
| مؤلف = شیخ بهایی
| قسمت =(عقلها را داده ایزد اعتداد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|عقلها را داده ایزد اعتداد|مختلف اقدار بر حسب مواد}}
{{ب|شعله‌ها هریک به حدی منتهی است|مشعلی از شمع جستن، ابلهی است}}
{{ب|پس ز هر نفسی، فروغی ممکن است|چون به فعل آید، توانی گفت هست}}
{{ب|سعی می‌کن تا به فعل آید تمام|ورنه خواهی بود ناقص، والسلام}}
{{ب|سعی و تحصیل است و فکر اعتبار|ترک شغلی کان تو را نبود به کار}}
{{ب|برحذر بودن ز طغیان هوا|زانکه افتد عقل از آن در صعبها}}
{{ب|عبرتی گیر از چراغی، ای غنی|در غبار ابر، در کم روغنی}}
{{ب|هان، تو بگشا چشم عبرت گیر خود|ساز عبرت رهنمای سیر خود}}
{{ب|امتیاز آدمی از گاو و خر|هم به فکر و عبرت آمد، ای پسر!}}
{{ب|چون شدی بی‌بهره از فکر ای دغل|دان که «کا لانعام» باشی، بل أضل}}
{{ب|فکر یک ساعت تو را در امر دین|افضل آمد از عبادات سنین}}
{{ب|ای خوشا نفسی که عبرت گیر شد|در علاج نفس، با تدبیر شد}}
{{ب|تقوی قلب و صلاح واقعی|هم به فکر و عبرت است، ای المعی}}
{{ب|ای رمیده طبع تو از ذی صلاح|کرده‌ای خود غیبت نیکان مباح}}
{{ب|عالمی، گر پیرو سنت شود|مقصدش زان پیروی، غربت شود}}
{{ب|چون رسد وقت نماز، از جا جهد|ترک صحبت داده، شغل از کف نهد}}
{{ب|گوئیش: مرد ریاکاری بود|اهل مشرب را به دل باری بود}}
{{ب|ور ز قید شرع بینی وا شده|لاابالی گشته، بی‌پروا شده}}
{{ب|در عبادت کرده عادت، چون صبی|آخر وقت و اقل واجبی}}
{{ب|صحبت هر صنف کافتد اتفاق|باشد اندر وسعت خلقش وفاق}}
{{ب|نامیش با مشرب و بی‌ساخته|گوئیش: اصلا ریا نشناخته}}
{{ب|بس سبکروح و لطیف و بامزه است|گوئیا، نان و پنیر و خربزه است}}
{{پایان شعر}}