نمایش مبدأ برای شبستری (گلشن‌راز)/هر آن چیزی که در عالم عیان است

{{سرصفحه
| عنوان = [[شبستری (گلشن‌راز)]]
| مؤلف = شبستری
| قسمت =(هر آن چیزی که در عالم عیان است)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|هر آن چیزی که در عالم عیان است|چو عکسی ز آفتاب آن جهان است}}
{{ب|جهان چون زلف و خط و خال و ابروست|که هر چیزی به جای خویش نیکوست}}
{{ب|تجلی گه جمال و گه جلال است|رخ و زلف آن معانی را مثال است}}
{{ب|صفات حق تعالی لطف و قهر است|رخ و زلف بتان را زان دو بهر است}}
{{ب|چو محسوس آمد این الفاظ مسموع|نخست از بهر محسوس است موضوع}}
{{ب|ندارد عالم معنی نهایت|کجا بیند مر او را لفظ غایت}}
{{ب|هر آن معنی که شد از ذوق پیدا|کجا تعبیر لفظی یابد او را}}
{{ب|چو اهل دل کند تفسیر معنی|به مانندی کند تعبیر معنی}}
{{ب|که محسوسات از آن عالم چو سایه است|که این چون طفل و آن مانند دایه است}}
{{ب|به نزد من خود الفاظ ماول|بر آن معنی فتاد از وضع اول}}
{{ب|به محسوسات خاص از عرف عام است|چه داند عام کان معنی کدام است}}
{{ب|نظر چون در جهان عقل کردند|از آنجا لفظها را نقل کردند}}
{{ب|تناسب را رعایت کرد عاقل|چو سوی لفظ معنی گشت نازل}}
{{ب|ولی تشبیه کلی نیست ممکن|ز جست و جوی آن می‌باش ساکن}}
{{ب|بدین معنی کسی را بر تو دق نیست|که صاحب مذهب اینجا غیر حق نیست}}
{{ب|ولی تا با خودی زنهار زنهار|عبارات شریعت را نگه‌دار}}
{{ب|که رخصت اهل دل را در سه حال است|فنا و سکر و آن دیگر دلال است}}
{{ب|هر آن کس کو شناسد این سه حالت|بداند وضع الفاظ و دلالت}}
{{ب|تو را گر نیست احوال مواجید|مشو کافر ز نادانی به تقلید}}
{{ب|مجازی نیست احوال حقیقت|نه هر کس یابد اسرار طریقت}}
{{ب|گزاف ای دوست ناید ز اهل تحقیق|مر این را کشف باید یا که تصدیق}}
{{ب|بگفتم وضع الفاظ و معانی|تو را سربسته گر خواهی بدانی}}
{{ب|نظر کن در معانی سوی غایت|لوازم را یکایک کن رعایت}}
{{ب|به وجه خاص از آن تشبیه می‌کن|ز دیگر وجه‌ها تنزیه می‌کن}}
{{ب|چو شد این قاعده یک سر مقرر|نمایم زان مثالی چند دیگر}}
{{پایان شعر}}