نمایش مبدأ برای شبستری (گلشن‌راز)/به نام آن که جان را فکرت آموخت

{{سرصفحه
| عنوان = [[شبستری (گلشن‌راز)]]
| مؤلف = شبستری
| قسمت =(به نام آن که جان را فکرت آموخت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|به نام آن که جان را فکرت آموخت|چراغ دل به نور جان برافروخت}}
{{ب|ز فضلش هر دو عالم گشت روشن|ز فیضش خاک آدم گشت گلشن}}
{{ب|توانایی که در یک طرفةالعین|ز کاف و نون پدید آورد کونین}}
{{ب|چو قاف قدرتش دم بر قلم زد|هزاران نقش بر لوح عدم زد}}
{{ب|از آن دم گشت پیدا هر دو عالم|وز آن دم شد هویدا جان آدم}}
{{ب|در آدم شد پدید این عقل و تمییز|که تا دانست از آن اصل همه چیز}}
{{ب|چو خود را دید یک شخص معین|تفکر کرد تا خود چیستم من}}
{{ب|ز جزوی سوی کلی یک سفر کرد|وز آنجا باز بر عالم گذر کرد}}
{{ب|جهان را دید امر اعتباری|چو واحد گشته در اعداد ساری}}
{{ب|جهان خلق و امر از یک نفس شد|که هم آن دم که آمد باز پس شد}}
{{ب|ولی آن جایگه آمد شدن نیست|شدن چون بنگری جز آمدن نیست}}
{{ب|به اصل خویش راجع گشت اشیا|همه یک چیز شد پنهان و پیدا}}
{{ب|تعالی الله قدیمی کو به یک دم|کند آغاز و انجام دو عالم}}
{{ب|جهان خلق و امر اینجا یکی شد|یکی بسیار و بسیار اندکی شد}}
{{ب|همه از وهم توست این صورت غیر|که نقطه دایره است از سرعت سیر}}
{{ب|یکی خط است از اول تا به آخر|بر او خلق جهان گشته مسافر}}
{{ب|در این ره انبیا چون ساربانند|دلیل و رهنمای کاروانند}}
{{ب|وز ایشان سید ما گشته سالار|هم او اول هم او آخر در این کار}}
{{ب|احد در میم احمد گشت ظاهر|در این دور اول آمد عین آخر}}
{{ب|ز احمد تا احد یک میم فرق است|جهانی اندر آن یک میم غرق است}}
{{ب|بر او ختم آمده پایان این راه|در او منزل شده «ادعوا الی الله»}}
{{ب|مقام دلگشایش جمع جمع است|جمال جانفزایش شمع جمع است}}
{{ب|شده او پیش و دلها جمله از پی|گرفته دست دلها دامن وی}}
{{ب|در این ره اولیا باز از پس و پیش|نشانی داده‌اند از منزل خویش}}
{{ب|به حد خویش چون گشتند واقف|سخن گفتند در معروف و عارف}}
{{ب|یکی از بحر وحدت گفت انا الحق|یکی از قرب و بعد و سیر زورق}}
{{ب|یکی را علم ظاهر بود حاصل|نشانی داد از خشکی ساحل}}
{{ب|یکی گوهر برآورد و هدف شد|یکی بگذاشت آن نزد صدف شد}}
{{ب|یکی در جزو و کل گفت این سخن باز|یکی کرد از قدیم و محدث آغاز}}
{{ب|یکی از زلف و خال و خط بیان کرد|شراب و شمع و شاهد را عیان کرد}}
{{ب|یکی از هستی خود گفت و پندار|یکی مستغرق بت گشت و زنار}}
{{ب|سخنها چون به وفق منزل افتاد|در افهام خلایق مشکل افتاد}}
{{ب|کسی را کاندر این معنی است حیران|ضرورت می‌شود دانستن آن}}
{{پایان شعر}}