نمایش مبدأ برای شبستری (گلشن‌راز)/انا الحق کشف اسرار است مطلق

{{سرصفحه
| عنوان = [[شبستری (گلشن‌راز)]]
| مؤلف = شبستری
| قسمت =(انا الحق کشف اسرار است مطلق)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|انا الحق کشف اسرار است مطلق|جز از حق کیست تا گوید انا الحق}}
{{ب|همه ذرات عالم همچو منصور|تو خواهی مست گیر و خواه مخمور}}
{{ب|در این تسبیح و تهلیلند دائم|بدین معنی همی‌باشند قائم}}
{{ب|اگر خواهی که گردد بر تو آسان|«و ان من شیء» را یک ره فرو خوان}}
{{ب|چو کردی خویشتن را پنبه‌کاری|تو هم حلاج‌وار این دم برآری}}
{{ب|برآور پنبه‌ی پندارت از گوش|ندای «واحد القهار» بنیوش}}
{{ب|ندا می‌آید از حق بر دوامت|چرا گشتی تو موقوف قیامت}}
{{ب|درآ در وادی ایمن که ناگاه|درختی گویدت «انی انا الله»}}
{{ب|روا باشد انا الحق از درختی|چرا نبود روا از نیک‌بختی}}
{{ب|هر آن کس را که اندر دل شکی نیست|یقین داند که هستی جز یکی نیست}}
{{ب|انانیت بود حق را سزاوار|که هو غیب است و غایب وهم و پندار}}
{{ب|جناب حضرت حق را دویی نیست|در آن حضرت من و ما و تویی نیست}}
{{پایان شعر}}